Boggublogg

Janúarhlaup

2012-01-31T23:00:00.000Z

Tölur fyrir janúarmánuð eru komnar í hús:

Hlaupnir kílómetrar: 55.64
Tími á hlaupum: 06:25:28
Fjöldi hlaupa: 15
Lengst hlaupið í einum spretti: 6.48 km
Lengsti tími á hlaupum: 45:05

Svo er snjórinn farinn, sólin að hækka á lofti og allt að gerast, það verður því aldeilis hlaupið í febrúar!

Snjór, snjór, snjór

2012-01-25T16:30:00.000Z

Hér hefur snjóað dálítið í gær og í dag.

Af arninum og sólstólunum að dæma þá erum við að tala um a.m.k. 20 cm. Þeir bera þetta vel :o)

Ansi hressandi vetrarlaup

2012-01-23T21:07:00.000Z

Hlaup dagsins :o)

Það sem ég nennti nú alls ekki að fara út að hlaupa áðan, veðrið að versna, allt í snjó og klaka og ískalt. Datt samt bara einu sinni á leiðinni. Ekki þó á rassinn, því mér tókst að bjarga heiðrinum snarlega með því að reka rassgatið beint út í loftið og hrynja niður á fjóra fætur. Þorði ekki einu sinni að líta í kringum mig og athuga hvort einhver væri að glápa...

Maraþoni janúarmánaðar náð

2012-01-23T16:15:00.000Z

Þá er ég búin að hlaupa maraþon í mánuðinum og rúmlega það. Jebbsí, heilir 44.78 km hlaupnir í 13 hlaupum á 05:10:15. Svo er bara að gera betur í febrúar, það vill til að það er hlaupár og þá er sá mánuður í lengra lagi ;)

Heimalærdómur

2012-01-17T22:18:00.001Z

Heimalærdómurinn á E9. Mamman í tónfræði, Sólin með stærðfræði. Möndlur og súkkulaði meððí.

Bara óssköp notalegt :-)

Published with Blogger-droid v2.0.3

Ljósmyndaferð

2012-01-15T14:26:00.001Z

Af því veðrið er svo gott fórum við í ljósmyndaferð áðan, eins og við gerum reglulega. Tóti með sleggjugræju, ég með mína nettu Canon Ixus, Björgvin með sína 10 ára gömlu Sony Cybershot 2.0 mpixla... Allir höfðu samt gaman að þessu :o)

Ljósmyndararnir gera græjurnar klárar, gæðum heimsins er misskipt...

Neró getur verið ágætis fyrirsæta

Pollur

Klettabrún

Maraþon á mánuði

2012-01-14T15:21:00.003Z

Mig langar að hlaupa maraþon í hverjum mánuði á árinu 2012. Nema kannski þegar ég fer í sumarfrí.
Nú má ekki skilja sem svo að ég ætli að hlaupa þetta í einum spretti, síður en svo. Tek mér mánuðinn í þetta, en reyni að ná maraþoninu sífellt fyrr í mánuðinum.

Nýjustu tölur voru að detta í hús, eftir hlaupið í dag þann 14. janúar 2012 þá hef ég samtals hlaupið 23.6 km á árinu á 2:44:02s í 8 lotum. Maraþonið er eins og allir vita 42.195 km svo ég er þú þegar komin með hálft maraþon og ætti að ná þessu léttilega :o)

Nú árið er liðið...

2012-01-14T00:42:00.000Z

...og vel það, án þess að orðum hafi verið eytt á það á þessum vettvangi. Og í einu vetfangi kominn þrettándi janúar! Undarlegt nokk...

Annars leggst þetta ár bærilega í mann. Kannski þarf drastískar breytingar, sjáum til eftir árið. Annars er bara eitt áramótaheiti, að umgangast skemmtilegt fólk á árinu, ég þekki fullt af svoleiðis, þarf bara að gera meira af því að umgangast það fólk! Þetta gengur svona lala, ekkert alltaf sem maður fær því ráðið hverja maður umgengst, það er bara þannig. Kannski maður ætti að vinna meira í því að kæra sig kollóttan um hegðun og viðmót annars fólks og jafnvel hækka mótlætisþolið aðeins, ég mun spá aðeins í því og endurskoða áramótaheitið eftir þörfum.

Talandi um þol, það er ekkert átak í gangi, bara át-tak. Ég ét og ét eins og ég get, á tveggja tíma fresti allan daginn, það skilar sér í betra hlaupaformi. Mæli alveg með MiCoach til að planleggja og hvetja með hlaupin, það er allavega að svínvirka fyrir mig. Hver veit hvað gerist svo með vorinu í hlaupamálum...

Knús!

Upprisa bloggaranna

2012-01-10T21:30:00.000Z

Það er aldeilis að lifna yfir bloggheimum, sem betur fer. Kannski fer þessu Facebook-fári bráðum að ljúka svo allir geti komið sér notalega fyrir með gestum og gangandi á blogg-heimili sínu á ný, mikið væri það nú notalegt.

Mér finnst áberandi margir halda úti einstaklega fallegum síðum um mat og hönnun sem fylla mann innblæstri og jákvæðni. Uppskriftir, skemmtilegar myndir og slóðir. Það er þá eitthvað annað en neikvæðnin og niðurrifið sem á sér stað á FB.

Nú verð ég duglegri að skrifa, ég lofa!

BB

Sameinuð á ný!

2011-12-26T12:51:00.001Z

Published with Blogger-droid v2.0.2

Jólabakstur

2011-12-10T18:40:00.001Z

Uppáhaldið mitt í desember er að draga fram uppskriftasafnið og fletta í gegnum síður sem eru útataðar blettum og kámi fyrri jóla. Þannig finn ég hinn sanna jólaanda.

Þarna eru engiferkökurnar sem ég baka alltaf, gömlu góðu súkkulaðibitakökurnar og allt annað sem til þarf.

Í dag eignaðist ég mína fyrstu hakkavél. Þar með gat ég hætt að láta mér nægja að lesa uppskriftina að vanillufingrum og hafist handa við að baka þá. Mikil ósköp hvað þeir eru góðir og fallegir. Einnig bakaði ég lakkrístoppa og kláraði að setja saman mömmukökurnar.

Þannig að nú eru þrjár sortir komnar í dunka, en fjórða sortin sem var tilbúin í lok nóvember, piparkökurnar, er uppurin og boxið galtómt. Skil ekkert í því...

Ekki aðeins tókst að baka þessar kökutítlur í dag, heldur pakkaði ég líka nokkrum jólagjöfum og skrifaði á jólakort! Vei fyrir mér :o)

Þetta er nú smá jólalegt að sjá, ekki satt?

Piparkökuhús 2011

2011-11-27T15:50:00.001Z

Hér á E9 hefur verið brjálað að gera þessa helgina og eldhúsið mitt litið út eins og einingaverksmiðja á góðæristíma.

Þetta byrjaði á fimmtudagskvöld með hönnunarvinnu og þá sátu verkfræðingar sveittir yfir uppdráttum að fyrirhuguðum húsum. Föstudagskvöldið fór í að hnoða deig sem þurfti svo að bíða yfir nótt, ansans ófögnuður það :/ Laugardeginum eyddum við í að fletja út og baka í gríð og erg.

Í dag var svo samsetningarlínan ræst og súkkulaði, glassúr, ísingu og kökuskrauti stráð á viðeigandi staði. Allt gert eftir kúnstarinnar óreglu, í fjarveru hallamála og tommustokka og þess háttar óþarfa. Húsin eru því loksins tilbúin, til þess eins að standa þarna og vera sæt og svo vera étin í fyllingu tímans. Sældarlíf það.

Sólar hús risið og verið að skreyta

Vinurinn býr til flottustu marsipanrósirnar :o)

Hryllingsþema. Ef vel er að gáð má sjá hvar ósýnilegi maðurinn stendur...

Hjartaþema

Someone was murdered...

Þetta fær að standa ljóslaust, peran er sprungin og ekki hægt að skipta nema rífa húsið upp af sykurgrunninum...

Vinurinn og húsið hans

Sólin og húsið hennar

Og auðvitað nokkrar piparkökur líka

Brauðdrengur

2011-11-15T21:11:00.001Z

Það er engu líkara en ég hafi fátt að gera við tímann nema að baka. Því er nú öðru nær, en þessi misserin er ég einfaldlega haldin óstjórnlegri þörf fyrir að taka myndir af matnum mínum :o)

Í kvöld bökuðum við mæðgurnar Brauðdreng sem við snæddum svo í kvöldhressingu. Svakalega hressilegur strákur sem var mjúkur undir tönn og krúttlegur. Alls ekki gómsætur, enda er alvitað að ekki er hægt að lýsa ósætum mat með því orði. En sætur var hann að sjá, það fer ekkert á milli mála!

Skonsur

2011-11-12T14:52:00.001Z

Í dag bakaði ég ótrúlega góðar, fínlegar og mjúkar skonsur. Ég hef bakað þær áður en gleymi því alltaf á milli skipta hversu góðar þær eru :o)

Uppskriftin er original frá Nigellu, en fékk smá snyrtingu hjá mér. Ekki það að ég sé að reyna að gera betur, heldur notar hún stundum hráefni sem ég á aldrei til og það gengur ekki!
Eftir smá tilraunir er niðurstaðan þessi:
4 bollar hveiti
4 tsk. lyftiduft
2 msk. flórsykur
4 msk. mjúkt smjör
-blandað saman með hnoðaranum
2 msk. olía
1 1/2 bolli AB-mjólk (jafnvel aðeins rúmlega, deigið á að vera blautt í fyrstu)
-sett saman við og hnoðað áfram þar til deigið er orðið að klístraðri einingu sem hægt er að losa úr skálinni á hveitistráð borðið þar sem deigið er hnoðað áfram. Bollur gerðar (með lófum eða með glasi).
Bakað við 220 °C í 12 mínútur

Ég er farin að fá mér rjúkandi skonsu, smurða með smjöri og osti og kaffi með. Slllúúrrp!

Skonsur

2011-11-12T14:20:00.001Z

Ef þetta heppnast vel kemur uppskrift í kvöld!

Published with Blogger-droid v2.0.1

Meira af súkkulaði

2011-11-05T13:24:00.003Z

Í gær bakaði ég svaðalegar súkkulaði-muffins, stútfullar af súkkulaði og gleði. Mæli alveg með þeim.

Uppskrift er að finna hér.

Brún sæla

2011-11-04T20:12:00.000Z

Í kvöld hefur aldeilis mikið verið bakað og bardúsað í eldhúsinu og brúnir tónar allsráðandi. Súkkulaði er auðvitað hið mesta uppáhald og án þess væri nú til lítils að fara fram úr á morgnana. Það sem heimurinn þarf er meira súkkulaði!

Látum myndirnar tala sínu máli :o)

Hrekkjavaka

2011-11-03T20:37:00.000Z

Vinurinn er að undirbúa hrekkjavökupartí. Viku of seint, en samt með öllu tilheyrandi skrauti, mat og spennandi hryllingsmynd. Við skárum út grasker í kvöld, í fyrsta sinn á ævinni. Kannski verður þetta nýr siður... Hita upp fyrir pipakökuhúsagerðina með graskersútskurði :o)

Sjá þetta hræðilega ferlíki...

Stundum er þetta bara spurning um rétt viðmið. Stóru graskerin voru búin og við fengum bara þetta!

Símaprufa

2011-10-29T15:40:00.001Z

Bara að prófa. Nú er til app fyrir allt, m.a.s. fyrir Blogger. Bara gaman :-)

Published with Blogger-droid v2.0

Grænir fingur

2011-10-29T13:29:00.002Z

Mikil er gróskan á E9 þetta haustið.

Fyrir 11 mánuðum síðan gaf mamma mér tvo afleggjara af Hawai-rós. Annan stilkinn dró ég steindauðan upp úr pottinum í maí, þar sem hann var eiginlega orðinn að dufti. Hinn hefur líka litið út fyrir að vera dauður í 11 mánuði en ákvað um daginn að laufgast sisvona. Orðinn mjög hraustlegur og hnarreistur.

Síðan er það Engifer-rót sem ég var of sein að borða. Hún fór bara að laufgast þar sem hún lá í ávaxtakörfunni svo hún var drifin í pott og dafnar prýðisvel. Þetta er náttúrulega planta sem vex villt við miðbaug, veit ekki hvað hún var að hugsa þegar hún ákvað að laufgast (eða blaðgast??) hér á 64° breiddargráðu. En stilkurinn á henni er sterklegur og ég bíð spennt.

T.v. Hawai-rós - T.h. Engifer

Síðan er það svo furðulegt með útipott sem ég sáði í sumarblómum í fyrravor. Í fyrrasumar kom sáralítið upp og það sem þó kom var voða renglulegt eitthvað og bjálfalegt á að líta. Þess vegna reif ég það allt upp í vor og fjárfesti í litlu runnaskotti sem ég tróð bara ofan í pottinn í staðinn. Nema hvað, núna í október birtust þrjár sumarplöntur í pottinum, ákváðu bara að smella sér upp ári of seint. Flott hjá þeim.

Bjálfablóm og Runnaskott

Sumarblóm í október :o)

Nú bíð ég bara eftir því að kvistirnir í parketinu fari að grænka og græðlingar spretti upp úr borðplötunni í eldhúsinu. Ég er bara svona ótrúlega flink í mínum grænu fingrum að ég hreinlega ræð ekki við mig!

Af hlaupum og öðrum tæknilegum stórvirkjum

2011-08-17T22:41:00.003Z

Ansi hreint er maður langt leiddur þegar maður gefst upp á sumarfríinu og skellir sér bara í vinnu si sona, en það er þó einmitt það sem átti sér stað á mánudaginn. Sökin er að mínu mati sú að verulega hefur kólnað í veðri síðustu daga og ekki hægt að liggja neitt á pallinum. Þá liggur nú beint við að fara bara aftur í vinnu. Ég á nokkra daga eftir í frí sem ég geymi bara aðeins, það er bara gott og gaman.

"Mamma, ég bara verð að hætta að tana og fara að vinna" :-/

Annað smellið sem gerðist nú í vikunni en hefur smá forsögu. Þannig er mál með vexti að í nokkur ár, eða þar til ég varð 31 árs, trúði ég því heitt og innilega að ég gæti ekki hlaupið. Það væri bara eitthvað sem aðrir gerðu og ég hlyti bara að vera öðruvísi en annað fólk. Ég tók jú reyndar árlega, örugglega tvö ár í röð, þátt í víðavangshlaupi á 17. júní á mínum sokkabandsárum, en þá erum við að tala um kannski kílómeter og ég var að drepast eftir það. Sjálf sveitastelpan...

Reyndar, svona þegar ég spái í því, þá gat ég heldur ekki synt eða spilað fótbolta svo vel færi, en reyni að lifa sem lengst á hinum ofurstutta blakferli mínum sem ég segi kannski frá síðar. Íþróttir hafa s.s. aldrei legið vel fyrir mér og ég því einbeitt mér að huglægri þjálfun og styrkingu andans svona eftir að ég áttaði mig á því að íþróttir væru fyrir aula :o)

Svo fyrir tveimur árum féll í fang mér vefslóð. Eigum við að segja að hún hafi fallið af himnum ofan? Já, höfum söguna bara þannig.

Á þessari vefslóð las ég um prógram fyrir þá sem ekkert geta hlaupið og því lofað að á tveimur mánuðum fengi ég þol hlauparans. Ég væri nefnilega ekkert öðru vísi en annað fólk (Myth busted...). Jú, á þessum tveimur mánuðum kæmist ég "From Couch to 5k", eða upp úr sófanum og í 5 km hlaup!

Undur og stórmerki!

Þetta gekk líka svona stórvel þrátt fyrir arfaslakan tónlistasmekk míns persónulega einkaþjálfara Roberts Ullrey sem talaði við mig í I-podinum mínum (við erum að tala um ömurlega techno-lyftutónlist í slow-motion...). Í dag sé ég að hægt er að fá alls konar podcast eins og hér, hér og hér fyrir þá sem hafa áhuga...

Síðan hef ég verið að hlaupa öðru hverju, tek svona skorpur og hleyp reglulega en dett svo í að hlaupa ekki neitt. Ég meira segja datt um tíma í prógramið "From 5k to Couch" og massaði það í nokkra mánuði. Þangað til nú í ágúst tókst mér aldrei að hlaupa meira en þessa 5 kílómetra sem Mr. Ullrey setti mér fyrir. Svo bara allt í einu kom það, mér tókst að hlaupa 6 km og síðan kemur að þessu smellna sem gerðist í vikunni, mér tókst að hlaupa 10 kílómetra án þess að stoppa eða labba neitt, whoop-whoop!

Um leið og ég var búin að hlaupa þessa 10 kílómetra áttaði ég mig líka á því að miðað við hvað ég er ógeðslega góð í að hlaupa þá ég ekkert dót við hæfi og úr því verður bætt hið snarasta. Í þessum töluðu orðum hleypur vinkona mín eins og vindurinn með Android símann sinn í Danzka og ég dauðöfunda hana. Mig langar líka í dót sem fylgist með lengd og mínútum og hækkun/lækkun og þannig :o/ Svo nú skoða ég snjallsíma og spekúlera mikið. Landslagið er aðeins öðruvísi en þegar ég var í "bransanum", en ég reyni að klóra mig fram úr þessu.

Málið er að þegar ég hljóp kílómeter í víðavangshlaupi í den (og var að drepast) þá var nóg að eiga vasadiskó. Fyrir tveimur árum þegar mér tókst að hlaupa 5 kílómetra hélt I-pod mér við efnið. Nú eru aðrir tímar og maður bara verður að fylgja. Ætli ég að eiga möguleika í þesum bransa, þá verð ég að eiga snjallsíma með Android-stýrikerfi og GPS staðsetningarmöguleika, annars á ég mér enga von, punktur og pasta!

Meira af sumarfríi

2011-08-12T23:21:00.000Z

Tölvan öðlaðist líf að nýju þegar ég lagði hana í hendur dásamlegs viðgerðarmanns sem ekki aðeins endurheimti öll gögn, heldur tók hana algerlega í gegn frá A til Ö. Held hún sé betri en ný núna, mjög hraðvirk og fín :o)

Ég er enn í sumarfríi. Um síðustu helgi fórum við í bústað með Snorra, Ínu og þeirra slekti. Rosalega fín helgi með mikið af mat og afslöppun. Á sunnudaginn var svo afmælisveisla í Heiðmörk hjá hinum 2ja ára Reyni. Frábært veður og Heiðmörk er falleg umgjörð um svona fjölskylduboð, stundum vildi ég að ég ætti sumar-afmælisbörn...

Pabbinn og Vinurinn í sveppaleit

Sólin og Snorri í sólskinsskapi í Heiðmörk

Svona eru sumar-afmæli

Reynir 2ja ára og Snorri 2ja ára

Dánarfregnir og jarðarfarir

2011-08-02T12:40:00.001Z

Tölvan mín andaðist fyrir helgi. Sýnir bara bláan skjá með villumeldingum. Hvorki hægt að boota frá harða drifinu né CD og við hjónakornin kunnum til samans ekki meir. Í morgun streymdu svo inn um póstlúguna bæklingar með skólatilboðum á tölvum... tilviljun? Nei, ég kýs að kalla þetta örlög. Ég þarf samt að finna einhvern sem kann að nálgast gögnin á gömlu tölvunni því þar eru myndir og skrár sem ég þarf að eiga. Útförin verður auglýst síðar.

En þar sem sumarfríið er búið hjá húsbandinu og hann þurfti að fara til vinnu í morgun þá legg ég bara undir mig hans tölvu og hef það kósý ein í sumarfríi :o)

Sumarfrí

2011-08-01T23:22:00.002Z

Vinurinn, Sólin og Strokkur

Sumarfríið líður hratt, vika nr. 3 hófst í morgun. Það er samt eins gott að veðrið fari að skána, annars er ég hætt við og fer bara aftur í vinnuna! Sé nú lítinn tilgang í því að hanga í sumarfríi ef það er rigning og/eða rok.

Annars byrjaði þetta sumarfrí á sumarbústaðaferð, vorum í 6 nætur þar. Fengum nokkra gesti, fórum í túristaferð að Gullfossi og Geysi. Litum við hjá hinum fagra fossi Faxa. Heimsóttum ömmu Huldu á Þingvöllum. Annars bara leti og ljúflegheit.

Sól við Faxa

Vinur við Faxa

Besta fólkið við Gullfoss

Síðan keyrðum við af stað á fimmtudegi með tjaldvagninn í eftirdragi í hálfgerða óvissuferð. Okkur greip ævintýraþrá og því beygðum við út af malbikinu og ókum langa leið eftir línuvegi sem við sáum glitta í. Þessi slóði hefur örugglega verið lagður þarna á sínum tíma af illsku einni saman ( í alvöru, þessi troðningur var ekki lagður af mennskum höndum heldur einhverju djöfullegu afli og ef ég hefði munað eftir myndavélinni þá hefði ég bæði getað sett inn myndir af þessum óskapnaði og einnig myndir af Tóta að skipta um hjólalegur í bílnum þegar heim var komið (örugglega útaf þessum slóða sko)). Eftir að hafa tekið þrjáoghálfan tíma í að keyra þessar 100 km löngu ófærur skoðuðum við Háafoss og Granna.

Um kvöldið komumst við í Landmannalaugar sem eiga víst að vera svo frábærar og tjölduðum þar eina nótt. Ég á alveg erindi á þetta svæði aftur, en ekkert sérstaklega í Landmannalaugar. Mér fannst Dómadalurinn mikið huggulegri, svæðið í kringum Landmannahelli líka og síðan leiðin niður, maður minn það er fallegt. Landmannalaugar voru bara yfirfullar af fólki og kúlutjöldum svo maður var að kafna, líst ekki á það.

Á föstudeginum héldum við áfram og komumst að Kleifum við Kirkjubæjarklaustur seinnipartinn. Það er frábært svæði sem ég hefði alveg verið til í að skoða betur. Rétt við tjaldsvæðið er Stjórnarfoss og í Stjórninni tókum við sundsprett um leið og við vorum búin að tjalda. Íííískalt og hressandi eins og svona böð gerast best :o) Fórum svo aftur ofan í morguninn eftir og m.a.s. Tóti með! Hann fer nefnilega alveg að fíla þetta :o)

Ég að synda í Stjórninni

Vinurinn tekur dýfu!

Eftir eina nótt að Kleifum keyrðum við til vesturs yfir Mýrdalssand og undir hin dásamlega fallegu Eyjafjöll. Stoppuðum að Skógum og skoðuðum Skógafoss. Við Markarfljót keyrðum við inn í mikið öskufok, svo þétt að það skóf í skafla á veginum við fljótið! Við keyrðum í öskuskýi alveg á Akranes, með góðu kaffistoppi á Hellu þar sem var ættarmót niðja ömmu Bjargar og hennar systkina. Upphaflega ætluðum við nú að tjalda þar, en löngunin var ekki mikil vegna öskunnar.

Um síðustu helgi fórum við síðan á Hellissand með góðu fólki. Tjölduðum í rigningu og roki á föstudagskvöldið, en á svoleiðis kvöldum er ómetanlegt að eiga fortjald og hitara. Á laugardeginum keyrðum við í kringum jökulinn, stoppuðum í hinni fallegu Skarðsvík og á Djúpalónssandi sem stendur alltaf fyrir sínu. Fengum okkur kaffi og tertusneið í Fjöruhúsinu á Hellnum og lukum hringnum með sundi í Ólafsvík. Dásamlegt veður allan daginn og fram á nótt. Fórum í göngu um Hellissand og spiluðum Kubb, bara gaman.

Ekki eins gaman þegar ég vaknaði við æluspýju um nóttina þegar Sólin gubbaði yfir mig og sig og hvað sem fyrir varð... Okkur tókst að búa um okkur aftur með því að snúa við dýnunni og þurrka þetta mesta. Við þurftum því að pakka saman um morguninn, degi fyrr en við ætluðum. Eitt ælustopp á leiðinni og líka stoppað í kaffi í bústað hjá tengdó. Ég hef aldrei þurft að þvo svona mikinn þvott eftir tveggja nátta útilegu, það er kominn þriðjudagur og ég er enn að! Svefnpokarnir, koddi, lak, dýnuver og svo öll fötin. Ég er alveg á báðum áttum hvort ég nenni í fleiri útilegur!

Sólin er samt orðin hress núna og um leið og hreini þvotturinn er kominn á sinn stað þá skellum við okkur örugglega :o)

Dagurinn í dag

2011-05-29T00:26:00.002Z

Það sem garðurinn á E9 verður flottur í sumar. Búið að klippa allt og sjæna beð og svona. Dundaði mér í rósarunnanum í dag og ætla að veðja á að hann blómstri í ár (það yrði þá í fyrsta sinn á þeim 10 árum sem við höfum búið hérna...)

Við Björgvin tókum á því í dag, hann sló og ég mokaði. Smá mosaeyðir fékk líka að fljóta með. Mikið sem við erum sátt við afraksturinn. Keyptum okkur síðan laugardagsnammi og höfðum það kósí. Yndislegt alveg hreint.

Á meðan dunduðu feðginin sér við veiðar í Eyrarvatni. Einn silungur kominn í grafning og allt. Mótorinn varð bensínlaus úti á miðju vatni og þegar reynt var að róa í land brotnaði önnur þóftan. Hvurslags eiginlega!

Ég held að við Björgvin höfum vinninginn í notalegheitum í dag :o)

Þessi þarf hvorki bensín né árar...

Einu sinni var...

2011-05-25T22:30:00.000Z

Allar bestu sögurnar byrja á Einu sinni var...

Einu sinni var ekkert sjónvarp á fimmtudögum og heldur ekki í júlí því þá áttu starfsmenn Ríkisstöðvarinnar frí.

Mig rámar alveg í 1. október 1987 þegar allt í einu var sjónvarp alla daga vikunnar. Þess ber að geta að fyrir utan Stundina okkar á sunnudögum, voru hinir tékknesku Klaufabárðar og Tommi og Jenni eina barnaefnið á dagskrá. Þess vegna glápti ég á þetta allt saman. Af Taggart lærði ég ensku, en enga þýsku lærði ég því þegar uppháhaldsþættirnir um Derrick og hans huggulega fylgdarsvein voru á dagskrá þá var ég náttúrulega bara að horfa á fylgdarsveininn og andvarpa.

óboj, það sem manni fannst Harry Klein huggulegur :)

Þetta var náttúrulega sjónvarpsefni í hæsta gæðaflokki sem ég man ennþá eftir. Núna er sjónvarp allan sólarhringinn og efnið misgáfulegt.

Ég get ekki ímyndað mér að þegar börnin komast til vits og ára þá muni þau hugsa á sama hátt til Chowders eða Ed, Edd n Eddy á sama hátt og ég hugsa til Harry Klein, það er bara þannig.

Gíró fyrir gamlar syndir

2011-04-30T00:40:00.010Z

Um síðir kemst alltaf upp um syndir.

Oft getur maður sjálfum sér um kennt og veit upp á sig skömmina. Það gerist líka iðulega að fortíðin hreinlega hleypur mann uppi og bítur mann í rassinn. Fast. Eða svífur inn um póstlúguna alveg óumbeðin...

Það er alveg sama hversu oft ég hef skipt um lögheimili (enda hætti ég því þarna um árið þar sem það hafði barasta engin áhrif) eða hversu mikið ég hef annars lagt á mig til að fela slóðina um mig. Bít, bít og nart, nart.

Og í liðinni viku datt kunnuglegt lítið bréfkorn inn um lúguna, stílað á yðar einlægu. Gíróseðill fyrir gamlar syndir. "Greiddu mig og samviska þín verður hrein þangað til næst... múhahahaha".

Heyrðu, bíddu aðeins. Þessi saga byrjar eiginlega ekki þarna heldur miklu fyrr, í árdaga lífs míns.

Þessi syndasaga hófst nefnilega á því herrans ári 1995 meðan á 6 vikna löngu kennaraverkfalli stóð. Í minningunni var þetta ágætis verkfall, ég fór vestur í fjörðinn minn fagra og vann fyrir mér í Esso-skálanum eins og ég átti vanda til í fríum. Að komast í vinnu svona um hávetur voru þvílík uppgrip fyrir mig fátækan námsmanninn og þar sem ég sat í rólegheitunum á vaktinni gat ég séð fyrir mér alla kaffibollana og langlokurnar sem hægt væri að kaupa á Café Au Lait þegar verkfallinu lyki.
Það er nú svosem ekki brjálað að gera í Esso á Flateyri um hávetur (nema helst á föstudögum þegar allir fengu útborgað, þá fór alveg slatti af hamborgaratilboðum með súperdósum) svo ég hafði alveg nægan tíma til slíkra dagdrauma.

Súperdósir eru svo kannski efni í annað blogg... seinna!

Tímakaupið var að mig minnir 300 kall og ég gat unnið eins mikið og ég vildi. Það var því kannski ekkert skrýtið að mér fannst ég vera orðin vellauðug eftir fyrstu vikurnar. Verkfallið dróst á langinn og Café Au Lait var orðinn fjarlægur draumur svo ég fór að svipast um eftir vænlegum fjárfestingarmöguleikum.

Það var þá sem ég fékk frábæra hugmynd. Ég hefði kannski átt að fá þá hugmynd að ganga í Kvenfélagið eða eitthvað svoleiðis sniðugt, þá hefði þetta kannski ekki dregið slíkan dilk á eftir sér. En nei, ég ákvað að fjárfesta til framtíðar og láta gott af mér leiða í leiðinni.

Þarna á staðnum var nefnilega kynningarefni frá ákveðnum samtökum sem taka að sér að miðla málum fyrir munaðarlaus fátæk börn í útlöndum. Fyrir ákveðna lágmarksupphæð á mánuði (sem var alls ekki of há að mínu mati enda var ég á dúndurlaunum og moldrík þetta augnablikið) gat ég tekið að mér eitt stykki munaðarlaust barn í útlöndum. Frábært! Auðvitað skundaði ég rakleiðis í Sparisjóðinn og greiddi þennan gíróseðil með brosi á vör.

Mánuði síðar (verkfalli lokið og skólinn hafinn að nýju) kom bréf í pósti, annar gíróseðill. Ennþá var til afgangur af vinnulaunum (þrátt fyrir ómælt magn af kaffi og langlokum) svo ég borgaði, með semingi þó. Eftir þetta varð þetta tómt basl, reikningarnir komu áfram en peningurinn var búinn. Reikningunum fóru að fylgja myndir af ákveðnu barni sem myndi öðlast ágætis líf bara ef ég héldi áfram að borga. Jæks, hvað gera 17 ára óharðnaðir blankir unglingar í slíkum aðstæðum?

Ekkert veit ég um það, ég hins vegar hætti bara að borga. Gat það einfaldlega ekki eftir að peningurinn kláraðist. Smám saman fækkaði gíróseðlunum og þeir fóru að berast sjaldnar, myndirnar hættu að koma. Úff, samviskubitið maður, samviskubitið...bít, bít og nart, nart... En sem sagt, enn þann dag í dag eru gíróseðlar frá þessum samtökum að detta inn um lúguna á sirka 6 mánaða fresti og auðvitað borga ég þá.

Það er samt aðallega tvennt sem ég er að spá í varðandi þetta:
1. Hversu mikilvægur þáttur í rekstri svona samtaka eru greiðslur frá fólki sem samvisku sinnar vegna getur ómögulega hætt að borga?
2. Í hversu mörg ár hefði Kvenfélag Mosvallahrepps þráast við og haldið áfram að senda mér gíróseðla fyrir félagsgjöldum ef málið hefði snúið að þeim?

Tjah, er von að maður spyrji sig...

Hlaupadrama

2011-02-08T22:32:00.001Z

Hlaupadagbókin hefur bara ekkert verið uppfærð undanfarið.

Ástæðan? Jú, ég hef bara ekki nennt þessu og hef látið Zumba tvisvar í viku nægja. Aukinheldur er færðin einstaklega leiðinleg þessa dagana og ég hef bara ekki hætt mér út á ísi lagðar gangstéttar bæjarins svona á ónegldum sólunum!

Í kvöld greip mig þó hlaupaórói mikill sem ég varð að finna farveg. Ekki var hægt að hlaupa úti vegna veðurs og mig langaði ekki inn í Höllina. Því átti ég þann kost vænstan að fara á bretti í þreksalnum, þangað sem ég hef ekki komið í hartnært ár.

Úff!

Þetta er bara ekki fyrir mig, alltof kaótískt og troðið af fólki á kafi í áramótaheitinu sínu (skil þetta ekki, það er komið fram í febrúar!). Svo eru allir salir í notkun fyrir einhverja lokaða tíma svo eini staðurinn til að teygja er frammi á gangi! Mjög flott, mjööög flott.

Annars ætlaði ég ekkert að skrifa um þetta, ég ætlaði nefnilega að skrifa um verurnar tvær sem ávalt eru meðíferð þegar ég fer að hlaupa. Aðra skulum við kalla Ofurkvendi. Ofurkvendið situr á hægri öxl minni og hvíslar í eyra mér dásamlegum hvatningarorðum, hún segir mér að ég geti allt sem ég ætli mér og að ég muni alveg ná að hlaupa þessa 5 km á undir 25 mínútum.

Á vinstri öxlinni situr önnur vera, Letipúkinn. Hann er feitur og pattaralegur og hvíslar líka að mér ljúfum orðum en inntakið er efnislega allt annað. Hann talar um hvað það væri nú notalegt að vera komin heim og í bað, gott væri að skríða upp í sófa og kúra aðeins. Ég eigi alveg skilið að komast upp í rúm og þetta hlaup sé nú ekki mikilvægt enda komi ég aldrei til með að verða góð í því. Letipúkinn er á þeirri skoðun að ég eigi að snúa við og labba heim (eða bara húkka far?).

Ofurkvendið og Letipúkinn berjast um athygli mína frá þeirri stundu sem mér dettur í hug að fara að hlaupa og þangað til ég er komin heim aftur. (Stundum erum við hér að tala um svona þriggja tíma stanslaust nöldur!). Þá loks er ég fæ þaggað niður í Letipúkanum og hleyp úti þá fer ég yfirleitt svipaðan hring sem er um 5 km langur. Galdurinn er sá að hunsa Letipúkann fyrstu 2,5 kílómetrana þegar hann þrábiður mig um að snúa við og beina athyglinni frekar að ofurkvendinu sem hughreystir mig og styður áfram. Seinni helming leiðarinnar hjálpast þau náttúrulega bæði að við að hvetja mig heim:

Já, hlauptu manneskja, sóóófiinn!

Já, duglega þú, þetta geturðu!

Komasvooo, fótabaðið og súkkulaðisjeikinn bíður ekki í allt kvöld!

Vá hvað þú ert seig, er ekki bara maraþonið í sumar?!?

Þetta verður sko þitt síðast hlaup, sérðu ekki eftir að hafa lagt af stað?!?)

:o)

Í þreksalnum er þetta öðruvísi, því þar er eins og gefur að skilja lítið hægt að hlaupa í hringi (!) og allt of auðvelt að ýta á einn takka og þá stoppar brettið! Ég verð að segja að í kvöld lét ég undan, var komin 4 km þegar Letipúkinn vann og brettið stöðvaðist (heheee, fyndið hvernig hægt er að beygja sagnir þannig að það virðist sem svo að brettið hafi sjálft séð um að stöðvast!).

Niðurstaðan er sú að þreksalurinn hentar okkur þremur engan veginn því hann er jú kaótískur, of fullur af fólki, of lítill og allt það. Í þreksalnum vinnur Letipúkinn líka alltaf, þannig að við ætlum ekkert að fara þangað aftur í bráð.

Vonum bara að ísa taki að leysa í bráð eða að naglaskór detti af himnum ofan :o)

Á þessum síðustu og verstu

2011-02-04T23:00:00.001Z

Á þessum síðustu og verstu, þegar fólk keppist við að skera niður hvar sem því er við komið og flestir berjast við að halda sig við nauðþurftir hefur áleitin spurning vaknað á mínu heimili: hvað á maður að leyfa sér? Á maður að drekka kaffi? Má kaupa rauðvínsflösku endrum og eins?

Skömmtunarseðill frá 1945. Þarna var kreppa.

Í mínu heimilisbókhaldi er ekki um auðugan garð að gresja þegar kemur að niðurskurði, því eitthvað þarf jú að hengja upp eigi að skera það niður. Ég bölva mér daglega fyrir að vera ekki áskrifandi að Stöð 2 ásamt öllum aukarásunum. Ég vildi að ég væri áskrifandi að Gestgjafanum, Mannlífi og Mogganum. Þá gæti ég sagt þessu öllu saman upp og liðið betur. Ég vildi að ég reykti og drykki óhóflega. Óskandi væri að krakkarnir væru í dýru tómstundastarfi (helst á fleirum en einum stað). Ef ég bara væri með ávexti í áskrift eða eitthvað!

En nei, hófsemisfólkið á þessu heimili hefur ekki verið mikið fyrir að spreða í þessa hluti og þess vegna er ómögulegt að ætla sér að skera niður á þessum sviðum.

Í tölvupósti sem mér barst í dag var mér tjáð að ef ég ætti mat í ísskápnum, föt og skó og ætti rúm og þak yfir höfuðið þá væri ég ríkari en 75% alls mannkyns. Í sama pósti fékk ég þær upplýsingar að ef ég ætti bankareikning, peninga í veskinu og smáaura í bankanum þá tilheyrði ég þeim 8% mannkyns sem teldist vera að gera það gott!

Þetta eru ansi hreint merkilegar upplýsingar miðað við hversu skítt manni finnst nú allt vera hérna þessi misserin :) Þessir hlutir eru nefnilega almennt ekki taldir til munaðar, en allir með tölu eru þeir þó í minni eigu. Samkvæmt þessum upplýsingum þá hefur maður það gott, svona á heimsmælikvarða, svo ekki kvartar maður.

Samt eru margir sem kvarta og hafa það skítt. Ég fer samt ekki ofan af því að áður en hægt er að kvarta og kveina þá er nauðsynlegt að fara yfir bókhaldið og skera niður. Sá sem er blankur en er samt með allar sjónvarpsstöðvarnar verður að segja þeim upp áður en hægt er að kvarta. Sá sem er áskrifandi að blöðum og tímaritum þarf að segja þeim upp áður en hægt er að kvarta yfir blankheitum.

Og sá sem angar af tóbakslykt... en kvartar samt sárt yfir blankheitum... ég segi við hann fullum hálsi:
"Þetta eru ekki þínir síðustu og verstu!"

Zumba

2011-02-03T21:30:00.000Z

Ég er í Zumba.
Veit ekki alveg hvort þetta er dans eða eróbikk, enda skiptir það litlu því hvorugt tilheyrir minni sterku hlið.
Eins og er þá er ég eins og konan í græna bolnum aftast í þessu myndbandi:

Þetta er samt gaman og maður er aðeins betri með hverjum tíma og eftir þessar 6 vikur standa vonir mínar til að þetta hafi nú skánað aðeins svona á heildina litið :)

Mynd vikunnar

2011-01-23T21:37:00.000Z

Maður er svona næstum því að standa sig í færsluflokknum Mynd vikunnar. Reyndar er það nú þannig að síðustu daga hef ég svipast um eftir myndefni, en ekki haft erindi sem erfiði. Hér á ég auðvitað við skort á myndefni utandyra, hér innandyra er ekki þverfótað fyrir myndefni daginn út og inn þar sem sambýlisfólk mitt boðið og búið að stilla sér upp hvenær sem er :)

Utandyra hefur verið frekar súldarlegt um að litast upp á síðkastið, allt blautt og brúnt. Ekki eitt fallegt sólarlag síðan um áramót.

Þess vegna er mynd vikunnar að þessu sinni úr sömu syrpu og síðast, frá ferð minni niður á Breið á gamlársdag. Ég Gimpaði þessa mynd aðeins og sjá:

31.12.2010 - Ljósbrot

Kannski er sólin og ljósbrotið aðeins of mikið af því góða, en þegar maður er að æfa sig þá er nú öllu tjaldað til!

Nú er bara að vona að veðrið fari að lagast, ég get a.m.k. ekki tekið mynd af þessu brúna og blauta út um allt, það er alveg á hreinu :)

Afmælisbarn dagsins

2011-01-16T17:54:00.000Z

Unglingurinn minn er búinn að fylla tuginn og kominn á tvítugsaldurinn blessaður. Hann var mældur í bak og fyrir og í ljós kom að hann hefur stækkað um heila 3 cm síðan í lok október. Út af þessu öllu saman var hér heljarinnar veisla í dag og drengurinn vel sáttur eftir daginn eins og sést á meðfylgjandi mynd.

10 ára Vinur

Mynd vikunnar

2011-01-13T21:27:00.001Z

Viti - Vitrari

Nú hef ég endurheimt myndavélina mína. Eða þannig, ég fékk reyndar nýja í dag því sú sem ég fékk í jólagjöf bilaði á gamlársdag. Það var bara komið myrkur í dag þegar ég fékk hana, þannig að mynd vikunnar er frá því á gamlársdag.

Nú er bara að vona að mynd vikunnar verði vikulegur viðburður hér eftir!

Rauðlaukssulta

2011-01-04T17:46:00.003Z

Með hamborgarhryggnum á aðfangadagskvöld bar ég fram heimagerða rauðlaukssultu. Sultaður rauðlaukur er hrikalega góður og nauðsynlegur með góðri steik og er aðlagaðri uppskrift deilt hér með:

2 rauðlaukar
1 msk olía
2 msk sykur (eða púðursykur? Var bara að detta það í hug núna og ætla að prófa það næst...)
2 msk sérrí
1 dl. rifsberjahlaup (heimagert auðvitað!)
1 msk rauðvínsedik
1 dl. vatn
Smá Maldon salt og pipar

Rauðlaukurinn er skorinn í ræmur og léttsteiktur í olíunni í potti. Öllu hinu bætt útí og látið malla í klukkutíma.
Þetta geymist alveg fram á gamlárskvöld (Svo framarlega sem það er afgangur...)

Njótið!

Don´t worry, be happy!

2011-01-02T23:34:00.000Z

Gullkorn dagsins er frá Vininum...
"Mamma, viltu hætta að nota svona mikla hamborgarasósu, ég verð hræddur um þig. Og svo er ekki eins og þið kúkið peningum!!!"

Gamlársdagur, skír og fagur

2010-12-31T18:00:00.002Z

Piparkökuhús 2010

2010-12-22T23:35:00.007Z

Hér gleymdist alvega að setja inn upplýsingar um Piparkökuhúsin sem í ár urðu þrjú... Þegar listrænn ágreiningur kemur upp er best að leysa málið þannig!

Sólin með glæsilegt hús sitt! Sjáið jólatréð og marsipanstrompinn :)

Hryllingshús, takið eftir blóði þakinni gröfinni þaðan sem náhvítur handleggur teygir sig til himins... Í garðum mátti einnig finna afhöfðað lík og fleira skemmtilegt. Svo hangir náttúrlega draugur út um gluggann þarna :)

Húsfreyjuhöllin fékk ljós og fékk einnig að standa fram yfir jól. Öðrum húsum var fórnað samdægurs hinum til viðvörunar...

Bruðl eða ávani?

2010-11-06T22:15:00.002Z

Mig langar að skrifa aðeins um sultu!

...Og svolítið um það hvernig við gerum hluti á ákveðinn hátt án þess að vita endilega ástæðuna. Sagan um konuna sem hlutaði sunnudags-lærið alltaf í tvennt fyrir steikingu er klassík. Mamma hennar hafði alltaf gert það þannig og þess vegna gerði þessi kona slíkt hið sama. Hvers vegna? Þetta gerðu þær vegna þess að amman hafði alltaf gert þetta svona. Þegar farið var að grafast fyrir um það hvers vegna amman gerði þetta kom í ljós að hún hafði haft gilda ástæðu. Amman hafði átt svo lítið steikarfat að það komst ekki ofaní nema í tvennu lagi!

En þá að sultunni. Eitt er það sem ég hef alltaf gert á ákveðinn hátt og vissi ekki af hverju fyrr en fyrir stuttu. Og mér þykir svo vænt um ástæðuna að úr því sem komið er mun ég engu breyta.

Þegar ég fæ mér ristað brauð þá hef ég ákveðinn hátt á því. Smjörið fer auðvitað fyrst, síðan fer sultan og osturinn síðast. Fyrir mér er þetta eðileg röðun áleggs og hitt fólkið sem setur sultuna OFAN Á ostinn er að fara algerlega rangt að þessu!

Mér finnst sagan á bak við þessa röðun yndisleg og langar að deila henni.

Ristað brauð er svona fjölskylduréttur fyrir mér, því í minningunni borðaði mamma mín ristað brauð og kaffi í hvert mál, kvölds, morgna og um miðjan dag (Hei, mín minning!). Mamma setti smjör, marmelaði og ost í þeirri röð á brauðið. Og það er ástæða þess að ég geri eins (nema með sultu því mér finnst hún bara betri en marmelaði).

Mamma hafði samt sína ástæðu eins og amman í sögunni hér að ofan. Fyrir henni voru marmelaðikaup óttalegt bruðl og jafnframt eitt af því fáa sem hún leyfði sér að bruðla með. Hefði mamma sett marmelaðið ofan á ostinn...eigandi sjö börn... þá hefði krukkan ekki dugað lengi eins og gefur að skilja. Þannig að mamma breiddi yfir bruðlið sitt og gerði það ósýnilegt með osti. Ég sé hana fyrir mér njóta sætleika hvers bita og... eftir á að hyggja... finnst mér ekkert skrýtið þótt hún hafði borðað ristað brauð í hvert mál ( Hei...aftur... MÍN minning!!).

Þegar ég spurði mömmu út í þetta þá sagðist hún ekki hafa viljað venja okkur á sætt á brauðið... ókei, kannski var það hin opinbera ástæða, en sama er mér. Ég mun halda áfram að smyrja ristaða brauðið í þessari röð og verður hugsað til mömmu í hvert einasta sinn :)

Verið góð við hvert annað,
knús, yfir og út!

Fyrsti snjórinn

2010-11-03T17:48:00.000Z

Þar kom að því, jólasnjórinn er lentur og ég því samstundis dottin í jólaskap :)
Er sest með bókina "Making great Gingerbread Houses" og ætla að lesa hana í spað á næstu dögum.

Fyrsta piparkökuhús lífs míns var skapað fyrir ári síðan, blessuð sé minning þess, og þetta árið verður frammistaðan betrumbætt og smá metnaður lagður í þetta!

Snjórinn fellur og það fyrsta sem syni mínum dettur í hug að gera er þetta:

Hoppa á trampólíninu í nóvember í hundslappadrífu og myrkri, það er lífið :)

Helgin

2010-10-03T18:57:00.001Z

Jæja, nú hlýtur heilsan að fara að lagast. Fór í blóðprufu og fékk niðurstöður á föstudaginn og lyfseðil fyrir járni og banönum (eða bönunum?). Þá á mér víst að fara að líða betur. Held að orkan sé jafnvel aðeins að aukast hjá mér, a.m.k. hefur helgin verið afkastamikil og góð.

Í gærmorgun Gengum við til Góðs sem var ánægjulegur klukkutíma göngutúr. Allir sem voru heima og með meðvitund þetta snemma á laugardagsmorgni gáfu í baukinn (annars hótaði ég þeim að þeir fengju á baukinn, heheheee). Sumir voru auðvitað ekki vaknaðir ennþá og þóttust ekkert heyra í dyrabjöllunni. Svo voru þeir sem voru ekki enn farnir að sofa og vildu bara fá okkur með í partíið! Þar var einn sérstaklega gjafmildur og gaf bara allan ferðasjóðinn sinn eins og hann lagði sig. Hann hefur svo vonandi farið að sofa fljótlega, gat varla staðið í lappirnar greyið!

Eftir gönguna skelltum við okkur í sund og fengum m.a.s. smá sól á okkur, mjög ljúft. Dagurinn var svo toppaður með heimagerðri pizzu í kvöldmatinn, slúúúrrp!

Í dag rúlluðum við okkur í Borgarnes að sjá Einar Áskel í Brúðuheimum. Mikið flott og mikið gaman, væri alveg til í að fara þarna aftur til að eyða eins og dagsparti í að skoða sýninguna og umhverfið þarna í kring. Stefnum bara að því næsta sumar.

Og svo eitt til viðbótar sem tókst að afreka þessa helgi, ég er nánast búin að taka upp kartöflurnar! Bara smá horn eftir. Þannig að orkan hlýtur bara að vera á uppleið. Vonandi kemst ég líka út að hlaupa bráðum, hef ekkert komist í það í þrjár vikur og það er nú ekki gott...

Annars er margt spennandi framundan sem jafnvel verður skrifað um eftirá hér :)

Háin þrjú

2010-09-27T21:12:00.001Z

Ég er lasin. Ó, svo lasin.

Alveg rólfær þannig, svoleiðis að maður mætir auðvitað í vinnu og sinnir svona þessum helstu daglegu skyldum. En er samt svo lasin, ó svo lasin.

Mér leiðist svona hálfkák. Vil bara ljúka svona hlutum af hið fyrsta, taka þetta með trukki, drífa þetta af, liggja eins og skotin í dag eða tvo og verða svo 99% á ný. Þetta ástand núna er hins vegar að gera mig brjálaða. Háin þrjú, Hóstaköst, Hor og Hausverkur draga mig niður í svona 50% sem er til lengri tíma litið langt fyrir neðan starfhæft bil! Á pantaðan tíma í viðgerð í vikunni, vona bara að eitthvað sé hægt að gera fyrir mig.

Sumir eiga erfitt með að hemja sig þegar þeir hitta lasið og kvefað fólk. Ráðin koma úr öllum áttum, alveg óumbeðin:

"Passaðu að þér verði ekki kalt"

"Éttu hvítlauk"

"Nagaðu engifer"

"Sjóddu sítrónu"

"Borðaðu hunang"

"Hitaðu rauðvín"

...

"Sofðu í öllum fötunum og drekktu heitt rauðvín með hvítlauk, hunangi, engifer og sítrónu..."

Bleh...

Sushi

2010-09-25T13:44:00.002Z

Tölum aðeins um kvöldmatinn. Hann er óþrjótandi uppspretta orða :)
Í kvöld verður eldhúsinu mínu breytt í tilraunaeldhús því á matseðlinum er Sushi!! Í fyrsta sinn sem það er á boðstólunum hér og krakkarnir eru að springa úr spennu.

Húsmóðirin keypti kjána-heldan byrjendapakka sem inniheldur allt sem þarf: bambusmottu, Nori-blöð, hrísgrjón, hrísgrjónaedik, soyasósu og wasabi. Síðan er silungurinn og krabbinn er að þiðna í þessum ~~töluðu~~ skrifuðu orðum og gúrkan og avocadoið bíða spennt á kantinum. Ég slefa bara við að skrifa þetta!

Nú bara ligg ég á netinu að skoða sushi uppskriftir og læt mig dreyma um að fara út að borða hér:

Osushi

Það getur ekki verið slæmt að borða þar sem maturinn kemur til manns á færibandi!! Gulir diskar kosta þetta mikið, grænir diskar kosta aðeins meira, bambusdiskarnir örlítið meira en það. Sitjandi þarna með allan þennan mat á stöðugri ferð er ekki víst að ég geti tekið fulla ábyrgð á gjörðum mínum...

Mmmm get ekki beðið til kvölds, slúrp!

Önnur símaprufa

2010-09-13T22:15:00.002Z

Þetta á að vera hægt!

Gáta vikunnar...

2010-08-30T22:00:00.008Z

Ein er sú athöfn sem ég stunda eins oft og ég get. Stundum á morgnana en oftar á kvöldin. Yfirleitt um helgar.

Ekki þarf að kosta mikið til hennar, en uppskeran er ríkuleg.

Ótrúlega margir stunda þetta, sumir halda því fyrir sjálfan sig en flestir eru ófeimnir við að ræða þetta við aðra og fá góð ráð og ábendingar.

Sumir vilja helst gera þetta í einrúmi en öðrum finnst best að hafa aðra með sér. Sumir ganga svo langt að gera þetta í stærri hópum...enn aðrir með alveg nýju fólki í hvert sinn, en ég ætla nú ekki að ganga fram af lesendum með nánari lýsingum á því!!

Og hvað er svona heillandi við þennan verknað? Tja, suma grípur hin taktfasta hrynjandi, aðra heillar ör hjartsláttur og svitakóf. Enn aðra grípur keppnisskap og samanburður við aðra iðkendur hvetur þá áfram.

Maður reynir auðvitað að gera þetta í hljóði, en eins og allir vita sem reynt hafa þá getur það oft og tíðum reynst ansi erfitt. Iðulega læðast stunur yfir varirnar, auk þess sem allir líkamsvessar byrja að flæða óhindrað með tilheyrandi snörli og þvíumlíkum óhljóðum. Vegna þessa reyni ég alltaf að muna að hafa með mér pappír.

Auðvitað er maður ekki alltaf upplagður eins og gefur að skilja. Þreyta og orkuleysi eru algengar afsakanir og þegar kemur að þessari iðju er höfuðverkur er fullkomlega gild ástæða til að taka sér frí.

Ó, ég gæti haldið endalaust áfram!

Einhverjar hugmyndir um hvað ég er að tala?

Útilegur og fjallgöngur

2010-08-12T18:48:00.005Z

Þetta hefur verið ágætis sumar. Svo ágætt reyndar að ég hef ekki átt yfir það orð aflögu til að setja hingað inn :-)

Á leið á Botnssúlur. Séð frá Sandhrygg út Hvalfjörðinn.

En svona það helsta um útilegur og fjallgöngur:
Veiðivötn voru grisjuð fyrstu helgina í júlí. Flott veður og 28 fiskar á okkur fjögur.
Seinna í júlí fórum við í útilegu í Berserkjahraun með Snorra og Ínu og áttum þessar líka Góðu stundir á Grundarfirði að auki.
Um verslunarmanna helgi tvölduðum við hjá mömmu, Helgu og Pétri við sumarbústað í Grímsnesi. Mjög gaman og lærðum við m.a. nördaspilið Kubb sem reyndist hin mesta skemmtan, spiluðum Fimbulfamb svo eitthvað sé nefnt. Gistum reyndar síðan þriðju nóttinu í bústaðnum hjá Siggu og Jonna, grilluðum saman og höfðum notalegt.
Svo eru þær Íris og Ágústa báðar búnar að vera í fríi á Íslandi og það er alltaf yndislegt að sjá þær en að sama skapi leitt þegar þær fara aftur.

Fjallgöngur hafa nú ekki verið stundaðar eins grimmt og ætlað var. Við Ágústa fórum bæði á Háahnúk og Geirmundartind þegar hún var hér. Síðan fórum við Tóti, Ragnheiður og Alli á Botnssúlur sl. sunnudag. Við höfðum stefnt að þessu í allt sumar og loksins tókst það. Frábær ganga, passleg áskorun þótt þetta hafi verið erfitt á köflum.

Hana, búið að skrifa um útilegur og fjallgöngur eins og ég ætlaði mér. Ferlegt að kunna ekkert að blogga um annað lengur...

Básar

2010-06-20T22:06:00.001Z

Við fórum að Básum í Goðalandi á föstudaginn og tjölduðum í tvær nætur ásamt Snorra, Ínu og stóðinu þeirra. Okkur leist nú ekkert sérstaklega á blikuna á leiðinni þangað, því mikið er af ösku þarna á svæðinu og vegurinn erfiður yfirferðar. Greinilegt var hvar hlaupið hafði í árnar við eldgosið og sérstaklega undir Gígjökli þar sem þvílíkir jökulruðningar sýndu hvar hlaupið rutt sér leið niður í Markarfljót.

Við komumst þetta samt klakklaust, fórum bara varlega yfir vöðin og tjaldvagninn var skraufaþurr þegar á leiðarenda var komið.

Þetta var frábær ferð, við fórum í stutta göngu á laugardeginum, svokallaðan Básahring. Síðan skelltum við okkur í Stakkholtsgjá, sem er 2km djúp og einstaklega falleg. Yfirþyrmandi hamraveggirnir beggja vegna iðagrænir upp á brúnir og bullandi jökulá hlykkjast eftir gjánni miðri. Við þurftum m.a.s. að taka af okkur skóna á einum stað og vaða yfir ána, sem var í fínu lagi. Gaman að fá ösku á milli tánna, aldrei gert það áður!

Síðan var náttúrulega bara grillað og borðað út í eitt og virkileg notalegheit í hávegum höfð allan tímann. Krökkunum fannst þetta æði, þvílík ævintýri alls staðar. Ekki spillti fyrir að við skoðuðum Seljalandsfoss á heimleiðinni í bak og fyrir. Það var síðan voða gott að komast í sund Hellu og skola öskurykið af hópnum.

Dásamleg ferð, hvað ætli verði næst?

Fyrsta útilega sumarsins

2010-06-14T13:27:00.002Z

Fyrsta útilega sumarsins var farin núna um helgina þegar við tjölduðum á Þingvöllum í tvær nætur ásamt Herði og Árnýju og strákunum þeirra. Þetta var nú frekar í blautari kantinum en samt þrælskemmtilegt og allir skemmtu sér konunglega. Við flýðum rigninguna á Þingvöllum á laugardeginum og keyrðum austur í Laugarás þar sem við heimsóttum dýrin í Slakka.

Sólin og svangi kálfurinn

Pabbinn og Vinurinn

Svo er bara spurning hvert farið verður um næstu helgi :)

Akrafjallshringurinn 30. maí 2010

2010-05-30T21:00:00.002Z

Akrafjallshringurinn 30. maí 2010

Bogga, Ragnheiður og Árný

16,5 km á 6,5 tímum

Alvöru fjallganga með fjallavatnafótabaði og öllum pakkanum.

Farsímaprufa

2010-05-26T17:42:00.002Z

Síldarmannagötur

2010-05-24T21:34:00.001Z

Annan í hvítasunnu

24. maí 2010

5 klst. og 30 mín.

Tindinum náð

2010-05-23T22:02:00.001Z

Við hjónin fórum í fjallgöngu í gær og tókum synina með. Vinurinn er eldhress eftir þetta allt saman, en Neró er dálítið þreyttur greyið og er enn að hvíla sig eftir áreynsluna...

Ferðinni var heitið á Háahnúk á Akrafjalli, tindinum var náð á einumoghálfum tíma (sá sem skrifaði í gestabókina á undan okkar var 31 mínútu að eigin sögn...)

Á morgun: Síldarmannagötur.

Ef til vill verður þetta fjallgöngusumarið mikla, hvur veit!

Eggjakaka með spínati og fetaosti

2010-04-09T23:38:00.008Z

Hér kemur nú uppskrift sem ég bjó alls ekki til sjálf, en vildi einungis óska að svo hefði verið. Þetta er eggjakaka með spínati og fetaosti, bökuð í ofni. Hún er (brjál)æðislega góð á bragðið og ég mæli sérstaklega með henni sem hluta dögurðar, ójá.

8-10 egg
1/2 l. matreiðslurjómi
200 gr. spínat
200 gr. fetaostur í teningum
salt og pipar

Píska létt saman rjóma, eggjum og kryddi. Bæta spínati og fetaosti útí. Velta létt saman, bakað í eldföstu formi við 200 í ca. 20 mínútur (fer eftir stærð formsins og þykkt kökunnar).

Kókostvist

2010-04-05T20:18:00.005Z

Mig langar að deila með fróðleiksfúsum lesendum hvað ég eldaði og át í kvöldmatinn núna áðan. Fyrir valinu varð endurbættur, þýddur og staðfærður Mango Chutney kjúklingur. Ég hef oft gert hann áður við mikinn fögnuð matargesta, en í kvöld bar svo við að ég átti til dós af kókosmjólk. Nú getur svo sem vel verið að lesendur hugsi með sér "og hvað með það?". Mig langar að svara því til að ég hef aldrei áður átt dós af kókosmjólk, og þar af leiðandi ekki eldað nokkurn skapaðan hlut með því innihaldsefni áður. Nú bregður sem sagt svo við að ég á þessa áðurnefndu dós til, og Vinurinn fer fram á að fá að smakka þessa mjólk. Auðvitað fær hann það (eins og flest annað sem hann biður um), og vill síðan ekki drekka hana (eins og flest annað sem hann biður um), þannig að uppi sit ég með barmafulla dós af ilmandi kókosmjólk.

Við erum að tala um mjög hagsýna húsmóður, sem fer í skyndi að hugsa sér hvað mögulega sé hægt að gera við þessa mjólk því ekki er í boði að henda henni. Nú er ég ekki alin upp á framandi mat, eða neinu svoleiðis. Borðaði soðna ýsu og kótilettur og þess háttar mat. Hakkbuff stundum, og mikið af mjólkur- og berjagrautum. Og þá erum við komin að ástæðu þess að ég segi núna söguna af eldamennsku kvöldsins. Þar sem ég þefa af kókosmjólkinni þá fæ ég þvílíkan matarinnblástur. Ég finn nefnilega ekki bara lykt af kókos, heldur líka lykt af karrýi, steiktum kjúklingi og mangói! Ójá, kjellingin er komin með svo þroskað bragðskyn að heil uppskrift verður til bara við að finna lykt :)

Svo komst ég reyndar að því, þegar ég fór að versla í matinn, að það sem ég ætlaði að elda var bara gamli góði Mango Chutney kjúklingurinn með kókostvisti. Eeen ég er samt stolt af afrekinu og hér kemur hann þess vegna samt sem áður:

_______________________________________

Mango Chutney kjúklingur - með kókostvisti
Kjúklingabringur kryddaðar með salti og pipar og snöggsteiktar á pönnu
Settar í eldfast mót
Kókosmjólk, hálf dós Mango Chutney og ca. matskeið karrý hrært saman
Hellt yfir kjúklinginn
Eldað við 180° í ca. hálftíma
Borið fram með hrísgrjónum og brauði
_________________________________________

"

Þegar lesendur eru farnir að hrjóta...

2010-03-27T00:17:00.009Z

...er víst komið að því að setja inn nýja færslu!

Ég finn alveg að það er erfiðara að blogga eftir að FB kom til sögunnar. Maður er hreinlega orðinn háður stuttum stöðuuppfærslum í formi einnar setningar, engar refjar.

Ta.m. gæti ég sett hérna inn innihaldsríka færslu um brjálæðislega fallegt og kröftugt eldgos og hvernig Íslendingar sogast í þessum töluðu orðum að gosstöðvunum eins og flugur að ljósi... íklæddir gallabuxum og strigaskóm leggja þeir á Fimmvörðuháls til að líta undrið eigin augum. Umferðateppa í Fljótshlíðinni. Ég gæti líka farið á FB og skrifað "gos og hraun, einhver?" og málið teldist dautt.

Auðvitað gæti ég líka skrifað hér heillanga færslu um ríkisstjórnina og myntkörfulánin og atvinnuleysið og angistina og uppgjöfina og allsráðandi tilgangsleysið og knýjandi flóttaþörfina á Íslandi í dag. Á FB gæti ég orðað þetta pent: "Helvítis Fokking Fokk"

Og eigum við að ræða Icesave eitthvað?

Þetta er dáldið skrýtið allt saman og spurning hvað þetta kemur til með að þýða fyrir tjáningarhæfileikana. Fyrir nokkrum árum þá voru viðhafðar miklar áhyggjur af því að bloggið myndi ganga af íslenskri tungu dauðri. Ég skrifaði m.a.s. BA-ritgerð um það efni. Núna held ég hreinlega að Facebook komi til með að verða helsti áhættuþátturinn og bloggið muni að lokum koma okkur til bjargar!

Æ, hvað ég verð að halda áfram að blogga!

Sorrý hvað þetta er leiðinleg færsla, hún átti ekkert að verða svoleiðis upphaflega en varð bara þannig á leiðinni. Ég lofa að blogga um mat næst :)

Pís át...

Jólahús

2009-12-06T15:33:00.005Z

Jæja, þetta fór betur en á horfðist og hér kemur afraksturinn:

Barasta ekkert svo hroðalegt og meira að segja komið ljós í húsið og allt :)
Eitt gullkorn frá bakstrinum í gær fær að fljóta með:
Sól: Setjum meira súkkulaði, það er svo hollt
Mamman: Nú, er það hollt?
Sól: Já, það er svo hollt fyrir sálina
Hehe, það sem heimurinn þarf er meira súkkulaði :)

Piparkökuhroði

2009-12-05T18:05:00.009Z

Jólabaksturinn hófst í gærkvöldi, væntanlega með hroðalegum afleiðingum fyrir meðleigjendur mína eins og hér verður frá sagt.

Fyrir utan nokkrar staðal-uppskriftir og erfðagóss sem ég geymi á pappírsformi á vísum stað, þá er ég steinhætt að nenna að fletta í uppskriftabókum. Þess í stað googla ég öll möguleg og ómöguleg hráefni í leit að góðum uppskriftum. Í gærkvöldi kom í ljós að þessi fljótlega aðferð getur haft ákveðna ókosti í för með sér.

Í gær var ferð minni heitið á google og leit hófst að uppskrift að piparkökuhúsi. Úrvalið er mikið og ekki eru allar uppskriftirnar eins. Að lokum stóð valið á milli tveggja uppskrifta sem ég hafði báðar opnar, hvora í sínum flipa í vafranum.

Eftir nákvæman samanburð hófst ég handa á annarri uppskriftinni. Þar sem hún var mjög stór ákvað ég að gera bara helminginn í einu senn svo deigið kæmist nú örugglega fyrir í hrærivélarskálinni. Allt var nákvæmlega mælt (deilt með tveimur) og verkefnið leit ljómandi vel út.

...Hvað vantar nú í þetta dæmi?

Jáh, tónlistina. Hana vantar. Til að mér leiddist ekki mikið við baksturinn opnaði ég nefnilega þriðja vafraflipann og fann vin minn Buble á YouTube til að halda mér félagsskap við baksturinn. Hálfa uppskriftin mín var, þegar hér er komið sögu, hálfkláruð.

Nú verða kaflaskipti í frásögn þessari þegar ástkær eiginmaður minn kemur aðvífandi, hlammar sér niður við tölvuna og mundar sig við að hafa hana alfarið af mér.

"Nei, nei", hrópa ég. "Ég þarf að sjá uppskriftina, maður!"

Maðurinn var fljótur að gefa sig og opnaði meira að segja náðarsamlegast aftur fyrir mig gluggann með piparkökuuppskriftinni áður en hann flúði yfirráðasvæði mitt.

Sigri hrósandi kláraði ég að gera fyrri helming piparkökudeigsins. Smá sykur hér og aðeins af smjöri þar. Dash af sýrópi og málið dautt.

Það var ekki fyrr en um það leyti sem ég ætlaði að hefjast handa á seinni helmingnum sem ég áttaði mig á mistökunum. Á skjánum blasti við mér röng uppskrift.

Ástkær eiginmaður minn hafði opnað vitlausan flipa og uppskriftin sem ég kláraði var ekki sú sama og ég byrjaði á... og það er ekki gott, eins og þeir ættu að vita sem til þekkja...

Helmingurinn af helmingnum var s.s. vitlaus helmingur. Og þannig vitleysu er helmingi erfiðara að leiðrétta :( :(

Ég ætla ekki einu sinni að lýsa restinni. Þvílíkur hroði.

Og það er hroði sem bíður mín núna í skál inni í ískáp. Börnin mín vilja piparkökuhús, en ég veit ekki hvað hroði ætlar sér...

Til öryggis fór ég í búð í dag og keypti tilbúið ósamsett piparkökuhús í pappakassa. Þannig að hvernig sem fer, þá verður uppljómuðu piparkökuhúsi stillt upp hér á bæ fyrir þessi jól.

http://heilaspuni.is

2009-11-21T23:04:00.001Z

http://heilaspuni.is

Posted using ShareThis

Gínuvandræði

2009-11-21T11:04:00.013Z

Í gær fórum við fjölskyldan öll saman niður í bæ að erindast. Mjög hentugt og óhjákvæmilegt nú þegar aðeins einn bíll er á heimilinu.

Alla vega, við förum á nokkra staði og erum á ákveðnum tímapunkti stödd í tuskubúð einni hér í bæ þar sem við göngum um og skoðum. Flott búð, nýjar vörur að streyma inn fyrir jólin og fólk í stigum að hengja upp jólaskraut, mikið að gera.

Á einum stað í búðinni stendur drifhvítt par, kviknakið og bíður þess að einhver bjargi þeim frá blygðun sinni, klæði þau í jólafötin og smelli þeim út í glugga. Þau voru hálfumkomulaus greyin, þar sem þau hölluðu sér aðeins hvort upp að öðru og horfðu upp í loftið. Það er víst mjög vandræðalegt að ná augnsambandi þegar maður er allsber segja mér þeir sem það þekkja.

Hjá þessu pari heltist Sólin úr lestinni og úr varð hin mesta skemmtan.

"Oj, mamma sjáðu!", kallaði hún þar sem hún stóð í klofhæð karlsins og benti fram fyrir sig á myndarlega bunguna.

Síðan leituðu augu hennar ofar og mamman varð heldur vandræðaleg við næstu athugasemd:

"Vá, mamma sjáðu. Þessi er geðveikt massaður!!"

Sólin stakk svo höndum í vasa og lallaði sér á eftir okkur tautandi: "geeeðveikt massaður, sko".

Hehe, þetta er snillingur :)

Jól í skókassa

2009-11-01T10:00:00.007Z

Jól í skókassa er mjög sniðugt verkefni. Og þarft.

Börn á Íslandi pakka skókössum í jólapappír og fylla þá af nauðsynjum og skemmtilegheitum. Skókassarnir eru síðan sendir sem jólagjafir til barna í Úkraínu.

Börnin mín taka þátt. Auðvitað.

Nema hvað þegar við ætluðum að hefjast handa átti ég engan skókassann enda ekki vön að geyma skókassa eftir tæmingu. Þá voru nú góð ráð dýr... Mjög dýr!

Til að gera langa sögu stutta þá enda þessi saga nú vel. Börnin í Úkraínu fá skókassann sinn og ég á ótrúlega fallega nýja skó sem sóma sér vel hjá félögum sínum í skóhillunni.

Ég bíð spennt eftir verkefnunum: Páskar í fartölvukassa og Sumarfrí í rauðvínsbelju :)

Sex ára Sól

2009-10-25T09:46:00.005Z

Afmælisstelpa dagsins er 6 ára :)

Hún var ekki vitund mygluð þegar hún var vakin með dásamlegum söng í morgunsárið og gjöfum dreift yfir rúmið hennar :)

Fyrsti vetrardagur

2009-10-24T19:52:00.006Z

FB uppreisn!

2009-10-24T15:27:00.006Z

Facebook hefur gengið af blogginu dauðu, eða því til húðar í það minnsta.

FB er enda ekki miðill að mínu skapi, of frekur á tíma, sífelldum breytingum háður og tjáningarformið takmarkað. Ef ekki væri fyrir púslið á FB væri ég löngu hætt að kíkja þar inn.

Mér finnst unaðslegt að skrifa, skrifa og skrifa og takmarkanir á því sviði eru ekki mér að skapi. Ég fæ enga útrás af skrifum eins og "kjötbollur í matinn" eða "farin í sturtu" - "búin í sturtu". Hvað þá að ég fái kikk út úr að lesa þess háttar stöðuuppfærslur.

Ein af ástæðum þess að 497 dagar eru frá síðustu bloggfærslu hér er sú að mér fannst allt í einu óþægilegt að hver sem er gæti lesið skrifin mín. Maður lokar ekki bloggsíðum (þá breytist bloggið í e-ð annað og ég gæti alveg eins bloggað á hinu takmarkaða og afmarkaða FB...) og því hætti ég að blogga.

Þar sem nú eru allir farnir á FB sé ég fram á frið og ró hér á blogginu mínu og gæti jafnvel hugsað mér að setja hingað inn færslu endrum og eins, hver veit.

Svei mér, ég held ég byrji bara að blogga aftur :)

Þórhildur Nótt

2008-08-06T14:10:00.003Z

Í júní síðastliðnum greindist Þórhildur Nótt Mýrdal, dóttir Steinunnar Bjargar Gunnarsdóttur og Jóns Gunnars Mýrdal með sjúkdóm er kallast Spinal Muscular Atrophy eða SMA (vista).

Til eru 4 flokkar af þessum sjúkdómi og er Þórhildur með flokk 1 sem er jafnframt sá hættulegasti. Hún þarf á bæði lyfjagjöf og sérfræðiþjónustu að halda svo ekki sé minnst á tækjabúnað. Þetta kostar allt peninga og mikla umönnun beggja foreldra sem munu væntanlega þurfa að vera töluvert frá vinnu.

Viljum við því biðja alla sem eru aflögufærir að styrkja hana og fjölskyldu hennar með frjálsum fjárframlögum.

Söfnunarreikningur Þórhildar er: 1118-05-250052 kt: 120856-7589

Munum svo að margt smátt gerir eitt stórt.

Viljið þið vera svo væn að copy/paste þennan texta yfir á ykkar bloggsíðu svo að þetta berist sem flestum.
Frekari upplýsingar um sjúkdóminn: http://www.fsma.ci.is/

Bloggfrí

2008-06-14T22:19:00.001Z

Það er nú ekkert eðlilegt með þessa bloggleti mína.
Mér finnst ég bara ekkert geta skrifað hérna. Þó er ekki eins og ekkert fréttnæmt gerist í mínu lífi, eins og er finn ég bara ekki þessa þörf fyrir að skrifa það hér.
Er þetta líka ekki bara hroki og hégómi að ímynda sér að aðrir hafi gott og gaman af því að lesa orðin mín?

Ég hef verið bloggari með hléum síðan 2002. Bloggað samfellt síðan sumarið 2005 á ýmsum vefsetrum og finn að nú er komið gott í bili.
Því blæs ég til blogghlés þar til andinn kemur yfir mig á ný.
Skjáumst síðar,
Bogga

Blogged with the Flock Browser

Kjánahrollur

2008-05-30T23:33:00.001Z

Íslenskar hamfarafréttir finnst mér oft svo kjánalegar.

Það er ekki langt síðan fréttatímar voru undirlagðir fréttum frá Kína, þar hrundu heilu skólarnir og ekki vitað um afdrif þúsunda barna. Foreldrar grétu, börn grétu og heimurinn fylgdist með í angist.

Á Íslandi ríður jarðskjálfti yfir og bókahillur falla til gólfs. 28 manns leita sér læknisaðstoðar og börnin verða hrædd. Auðvitað hræðilegt allt saman.
Samt tekst fréttamönnum ekki almennilega að koma hörmungunum til skila og útkoman er... tja, kjánaleg.

Í gærkvöldi mátti sjá viðtal við mann sem lá á sjúkrabörum með plástur á stórutá vinstri fótar, langt viðtal í æsifréttastíl sem hrærði mig ekki. Í alvöru, stóratá?? Plíííís.
Einnig mátti sjá viðtal við móður og barn sem urðu viðskila í jarðskjálftanum, hann lokaðist inni í húsi en hún var fyrir utan. Auðvitað alveg hræðilegt en fréttaflutningurinn eyðilagði allt, fréttamaðurinn beygði sig niður að barninu og pressaði á það, kom við kaunin, þar til það brast í grát og hjúfraði sig að móður sinni. Fréttamaðurinn var örugglega ánægður, tár selja nefnilega.

Kjánalegt.

Sumum finnst þetta hér ekki vitund kjánalegt heldur alveg hræðilegt... af hverju var ekki meira gert úr þessu?

Besta sagan fannst mér af manninum sem var að keyra í bíl sínum í Grímsnesinu þegar skjálftinn reið yfir. Hann hélt það væri sprungið og stoppaði úti í kanti. Steig út úr bílnum til að kíkja á dekkið og sá þá að allir hinir bílstjórarnir höfðu líka stoppað í sama tilgangi... var sprungið hjá öllum í einu?
Mér finnst svooo fyndið að hugsa til þessara sekúndna sem maðurinn hefur hugsað: "hei skrýtið, er sprungið hjá þessum líka?...og þessum?...oooog þess....aaaaaaaa ókei, ég skil"

Bara fyndið!

Blogged with the Flock Browser

Jarðskjálftahrina

2008-05-29T18:20:00.003Z

Þarf að útskýra þetta eitthvað meira?

Ojæja

2008-05-24T22:58:00.001Z

Ekki unnum við þetta árið! Það skrifast þó ekki á flytjendurna því þau stóðu sig alveg 100%, voru alveg ótrúlega flott á sviðinu.
Danir voru samt alveg að fatta þetta og gáfu okkur 12 stig, mig grunar nú að nokkur atkvæði hafi komið frá öllum Íslendingunum í Baunalandi sem sátu sveittir við símann að kjósa! (ehaggí?).
Fjórtánda sætið er annars bara ágætt.
Sænska botox-drottningin hlýtur að vera brjáluð núna, hún átti allt eins von á því að vinna held ég en lenti samt fyrir neðan okkur!

Nú er komin vika síðan ég kláraði síðustu verkefnin. Þetta er búin að vera skrýtin vika, hálf svona tómleg...
Hvað í ósköpunum á ég að gera núna? Enginn skóli, engin verkefni, ekki neitt! Verð að finna mér eitthvað til dundurs og vonandi verða málningarpenslarnir fyrir valinu, þessu húsi mínu veitir ekki af nokkrum umferðum "hér og þar".
Annars er Tóti búinn að vera duglegur, þvottahúsið mitt er að verða fínt: nýflísalagt og ný innrétting. Svo skelltum við okkur í Ikea í dag og keyptum innréttingu í búrið og það verður aldeilis munur.

Tóti er líka hetja dagsins. Hann var að útskrifast með sveinspróf og stóð sig með prýði eins og vænta er af þvílíkum snillingi.

Blogged with the Flock Browser

Hér er ég!

2008-05-16T20:38:00.001Z

Jæja þá, kominn mánuður og maður verður jú að standa við orð sín.
Nú sé ég fyrir endann á þessari brjáluðu önn og ég ætla ALDREI að gera þetta aftur. Er búin að skrá mig í 5 einingar næsta haust og ætla mér að hafa það náðugt þá.
Þrátt fyrir miklar annir þá hefur þetta verið skemmtileg önn, sérstaklega þar sem ég er búin að prófa ósköpin öll af forritum, tólum og tækjum sem ég get nú notfært mér til hins ýtrasta.

Fyrr í vetur prófaði ég t.d. Second Life aðeins (í alvöru, stundum trúi ég ekki að ég sé í skóla, þetta er e-n veginn of skemmtilegt til þess...)

Ég byrjaði í einhvers konar æfingabúðum þar sem ég lærði að hreyfa mig, aka alls kyns farartækjum, fljúga og eiga samskipti við aðra. Þarna var fjöldinn allur af öðrum byrjendum sem fetuðu sín fyrstu skref þarna líkt og ég.

Það gekk allt saman rosalega vel, nema hvað fötin sem ég var í voru eitthvað svo bjánaleg, allt of efnislítil og hálfgegnsæ. Þannig að ég fór inn í "fataskápinn" og fletti í gegnum flíkurnar sem voru í boði. Ég týndi til skárri flíkur og klæddi mig úr til að hafa fataskipti. Það var fljótgert þar sem flíkurnar voru fáar og þunnar.

Ekki veit ég hvað gerðist svo, en áður en ég náði að klæða mig í nýju fötin var ég skyndilega komin út úr skápnum og stóð þarna kviknakin fyrir framan furðu lostna SL nýliða! Ég fann fyrir sýndar-blygðun og reyndi í ofboði að komast aftur inn í skáp. Áður en ég náði því birtist ungur maður við hlið mér og vildi endilega spjalla við mig. Ég man nú ekki nákvæmlega hvað hann sagði en það var eitthvað á þessa leið: "mmmmmmmmmmmmmmmmhmmmmmmmm how are YOU doin´ "

Ég fór upp í File og Quit og yfirgaf þennan kjötmarkað í skyndi.

Allavega, nú á ég aðeins eftir að fínpússa nokkur verkefni og skila, þá verður þetta loksins búið og komið að máli málanna:
Sumarfríííí!!!
Jebb, það hefst eftir rúmar tvær vikur og þá hef ég einmitt pantað brjálaða sól og bilaða blíðu í stíl við súkkulaðibrúnt litarhaft :þ

En nú er ég farin að fínpússa,
túrílú

Blogged with the Flock Browser

Vá!

2008-04-16T22:13:00.003Z

Hefur nokkurn tímann liðið svona langt á milli hjá mér?
Mér þykir leitt að hryggja dygga lesendur með því að það er a.m.k. mánuður í fullkomna endurkomu mína hingað, sorry!
Hér er allt á bólakafi í lærdómi og vinnu á milli þess sem ég reyni að sýna börnunum og Tóta áhuga eins og hægt er. Allt tekur þó enda og ég tel niður dagana núna. 15. maí skila ég síðasta verkefninu og þá verður svona come-back hérna!

Um síðustu helgi tók ég reyndar frí frá bókunum (...eða tölvunni reyndar) af því ég var hreinlega komin með nóg. Það má nú vera gaman líka!
Fyrir utan það að þrífa húsið hátt og lágt og setja í nokkrar vélar (ég veit, rosa gaman...) þá fór ég á smá djamm á laugardagskvöld.
Ágústa Baunalandsbúi birtist hér öllum að óvörum .... eða mér a.m.k.! Það var því hittingur á laugardagskvöld og auðvitað smelltum við okkur á Mörkina á eftir og tjúttuðum þar til lokaði. Bara gaman.

*geisp*

Ætla að gera eitthvað af viti áður en ég halla mér.
Set hér inn auglýsingu að tónleikum aldarinnar, allir að mæta!

Kvikmyndagerð með farsíma...

2008-03-24T00:16:00.004Z

Sonur minn fagnaði sjálfstæði í páskafríinu sínu. Sá eini í fjölskyldunni sem fékk alvöru páskafrí og ekki annað í stöðunni en að skilja drenginn eftir heima á meðan við hin sinntum okkar vinnuskyldum.

Hann fékk því lykla og síma til yfirráða. Þessi sími var að rykfalla ofan í skúffu, ævaforn og ódýr. Hreinasta tækniundur í augum 7 ára drengs.

Nýjasta áhugamálið hjá drengnum er kvikmyndagerð með símanum. Hann er búinn að vera meira og minna úti allt páskafríið að taka upp myndir! Hér má sjá eina tilraun, takið eftir því þegar vinur hans reynir að henda grjóti í saklausan svaninn á meðan Björgvin dásamar fegurð dýrsins...

2008-03-17T21:37:00.002Z

Hér kemur eitt skólaverkefnið. Ætlaði nú að klippa saman videóbrot (eins og ég átti að gera í þessu verkefni) og fór því með fínu myndavélina mína af stað í videóupptökur. Neinei, svo er ekki hægt að nota þær upptökur! Því notaði ég bara ljósmyndir og fékk lánaða tónlist hjá honum Svabba. Assgoti ágætt bara.

Mig langar samt að prófa hitt, að klippa saman videóskot. Þannig að ef einhver velviljaður tölvunjörður gæti sagt mér hvernig maður kemur upptökum á formatinu .mov yfir á eitthvað sem MovieMaker getur lesið eins og t.d. .wmv eða eitthvað svoleiðis þá endilega láti sá hinn sami mig vita :)

Vesgú:

Flock rúlar!

2008-03-15T00:32:00.002Z

Ég hef verið þungt haldin af vafravalkvíða en nú loks hefur það vandamál loksins verið leyst.

Explorer er vinnuþjarkur, en gerir ekkert fyrir mig nema flytja mig á milli vefsíðna (afskaplega leiðinlegt og frumstætt).
Firefox er flottur, hægt að hafa endalausa hnappa frá Google á tólastikunni (eins og Blogger fyrir bloggið, Gmail fyrir póstinn), hann lætur mig vita um leið og ég fæ póst (mjööööög mikilvægt) beintengdur við Mindmeister með Geistesblitz íbót (fyrir hugarkortaaðdáanda eins og mig), eeeeeen hann er bara svo hrikalega þungur að tölvukrílið mitt gefur frá sér háa stunu þegar ég kveiki á honum :(
Þess vegna fór ég að nota Flock. Hann er súperléttur og meðfærilegur án þess að vera leiðinlegur eins og Explorerinn. Hægt að blogga á Blogger í gegnum hann, Facebook, Picasa, Photobucket, Flickr og YouTube prófílarnir sítengdir, hann vinnur hrikalega vel með RSS-ið og lætur mig vita á fagmannlegan hátt um leið og vinir mínir blogga. Það er m.a.s. Web Clipboard hérna. Við erum að tala um vafra troðfullan af WEB 2.0. tólum. Það eina sem mig vantaði var að fá að vita þegar ég fengi póst! Var það til of mikils ætlast?

Líklega ekki!

Í kvöld, með síðustu uppfærslu Flock, birtist pósturinn minn á tólastikunni. Þannig að nú er enginn vafravalkvíði lengur, Flock gerir allt sem ég vil að vafri geri fyrir mig svo hananú. Flock er það heillin :)

Langaði svo að deila þessu mjög svo áhugaverða efni :)

Blogged with the Flock Browser

Videóblogg?!?

2008-03-09T00:20:00.003Z

Eins og þeir allra klókustu tóku eftir (!) þá er ég að spá í videóbloggi.
Nýtt æði sem eflaust á eftir að taka völdin í bloggheimum fyrr en varir.

Ég og vefmyndavélin mín eigum í nánu sambandi þessa vikurnar, ég er hvort eð er í daglegum útsendingum. Ef ég er ekki á netfundum, þá er ég að taka upp hljóð og mynd af mér og/eða skjánum mínum.
Allt í nafni náms og kennslu að sjálfsögðu.
Þannig að það er aldrei að vita nema smettið á mér birtist hér einn góðan veðurdag. Vúhú!

Talandi um góðan veðurdag! Einn slíkur rann upp í morgun, bjartur og fagur. Snjór yfir öllu og sólskin. Ég vaknaði við óhljóð í hekkklippum í næsta garði, það fær mitt hjarta alltaf til að slá aðeins hraðar! Þetta er s.s. allt að koma, við borðuðum kvöldmatinn m.a.s. í björtu í kvöld! Jahá, vorið er á næsta leiti :)
Það er ekki seinna vænna, því eins og venjulega er maður að niðurlotum kominn eftir langvarandi myrkur og vetrarvesöld.

Framundan er vor með tilheyrandi betri tíð og blómum í haga...og jafnvel videóbloggi, hver veit?!?

Bílaraunir

2008-02-28T19:31:00.003Z

Ég og Mr. Musso endurnýjuðum gömul kynni í vikunni. Það hýrnaði aldeilis yfir honum þegar hann komst að því að hans hlutverk væri að ferja okkur á milli staða á ný.

Jú, jú, við keyptum nýjan bíl um daginn sem átti að leysa gamla Bláma af hólmi en... var ég ekki búin að segja frá því hvað við erum rosalega óheppin þegar kemur að fjárfestingum?

Auðvitað keyptum við ekki bíl sem er í lagi. Onei. Hann er bilaður... bilaður og kostar jafnvel nokkuð hundruð þúsara að gera við hann!!! Það má ekki einu sinni keyra hann suður í viðgerð, hann þarf að fara á kerru. Drusla!
Sem betur fer þurfum við samt ábyggilega ekki að borga viðgerðina sjálf.

Vinurinn fékk frábæra hugmynd um daginn.
Hann stakk upp á því við mig að við myndum kaupa okkur utanlandsferð og vera í útlöndum 1. apríl. Og við áttum að fara til lands þar sem eru kviksyndi...
Ástæðan?
Jú, þetta var partur af meiriháttar plotti sem hann var búin að plana út í ystu æsar. Drengurinn ætlaði nefnilega að taka með sér kúrekahatt og snæri og kasta hattinum út í kviksyndi.
Svo myndi pabbi koma aðvífandi, sjá hattinn og hrópa: "Æ, æ, Björgin hefur sokkið í kviksyndi!!".
Þá ætlaði Vinurinn að stökkva fram og kalla: "Fyrsti apríl!!"
Hehe, frábært hugmyndaflug finnst mér :)

Jæja, það kemur ekkert af viti upp úr mér svo ég er hætt.

Handlaginn heimilisfaðir

2008-02-25T22:10:00.005Z

Oh, damn it.
Þetta sést ekki allt saman!
Ojæja, það er hægt að sjá heildarmyndina með því að smella á þumalmyndina hér fyrir neðan.

Ég var s.s. að prófa að búa til comic strip á Pixton.com.
Ekki mikið erfiðara en Animoto.com þannig að Hörður... koma svo :)

Sumarbústaðarferð

2008-02-17T20:48:00.001Z

Við vorum að koma úr Húsafelli eftir ansi blauta afslöppunarhelgi.

Þessi ferð var dálítið klúður svona farangurlega séð. T.d. vorum við með brauð en ekkert smjör, osta en ekkert kex, hund en enga kúkapoka. Svosem ekkert alvarlegt.
Mér leist samt ekki á blikuna þegar úrbeinaða Einarsbúðarlærið var um það bil að verða tilbúið og ég ætlaði að hefja sósugerð... það eina sem ég hafði tekið með mér til sósugerðar var rjómi :s Ekkert krydd, enginn sósujafnari, enginn kjötkraftur...

Það vill sem betur fer til að ég er sósugerðarmeistari. Segi það og skrifa það.
Jebb, sósugerð er mér í blóð borin.

Ég ætla ekkert að ljóstra upp um aðfarirnar en með rjómann og skyndigert kjötsoð að vopni tókst mér að gera ansi ljóta, þunna, en undurbragðgóða sósu. Raunar ótrúlegt hvað hún var góð :)

Annars gerðum við lítið merkilegt í bústaðnum, lágum mestmegnis í leti og átum á okkur gat.

Nenni ekki að skrifa meir, framundan er lærdómsátak, kennsluáætlunargerð, æfingakennsla og fleira skemmtilegt og ég verð að byrja í kvöld :-s

Takk allir sem hugsuðu til mín á stórafmælinu, færðu mér gjafir, kveðjur, skilaboð, eða skeyti. Já, skeyti! Mér datt ekki í hug að það væri hægt lengur. Elska ykkur öll :o)

Þeim sem sendi DV mynd af mér hugsa ég hins vegar þegjandi þörfina...

Afmælisbarn dagsins...

2008-02-15T00:30:00.001Z

er ég!

Þá er komið að því.
Fyrir nákvæmlega þrjátíu árum kom ég í heiminn með lítilli fyrirhöfn móður minnar.
Stóri dagurinn runninn upp, ðe big þrí ów. Síðasti söludagur nálgast óðum.
Ekki það að ég hafi áhyggjur af því, ég er enn að bíða eftir því að verða fullorðin svo ég fái að vita hvað verður úr mér þegar ég verð stór...

Alla vega, ég vil óska sjálfri mér innilega til hamingju með daginn, lífið og tilveruna. Mér sýnist vera bjart framundan :)

Lifið heil :-*

Hvert fór þessi í innkaupaleiðangur?

2008-02-13T23:43:00.006Z

Ertu ekki að grínast í mér?

Hús fullt af gulli...

Takið sérstakleg eftir því að í svefnherberginu eru ÞRJÁR kristalsljóstkrónur en í stofunni hanga rússaperur niður úr gullrósettunum....

Einstök fasteign þarna á ferðinni :s

Nei djók, ég er að læra... ekki að vafra um á netinu :)

Nýr torfærubíll :S

2008-02-11T23:10:00.000Z

Sökum ófærðar og almennra leiðinda í veðri þá uppfærðum við fjölskyldubílinn um helgina.

Yepp, Mr. Musso hefur þjónað sínum tilgangi hingað til... og hans tilgangur er greinilega ekki sá að keyra um í hálku og snjó, svo mikið er víst. Ætti ég ekki að góðan nágranna sem mokaði mig og Mr. Musso upp úr innkeyrslunni einn snjóþungan morgun um miðja síðustu viku.... tja, þá væri ég kannski ekki hér heldur ennþá úti í bíl...

Okkur var því nóg boðið og í ofboði keyptum við einn undurfagran Pajero í gær (Silfurlitaðan Árný, silfurlitaðan :))
Ohhh, hvað ég er glöð að eiga bílalán á ný :)

Ég skil samt hvernig Mr. Musso líður, hann prýðir nú aukabílastæðið og er þar með orðinn aukahlutur í okkar lífi (snökt), fer ekki með í útilegur eða veiðiferðir (snörl), hann getur gleymt sjöttu Veiðivatnaferðinni sinni (sjúguppínös) ohhhhhvaðþettaeralltsamansorglegt

Er að hugsa um að sleppa því að persónugera nýja bílinn. Það gerir uppfærslur erfiðari. Sólin spurði samt í dag að því hvað bíllinn héti..
Ég er að hugsa málið...
Pajero...
...Peró
Pó!...
...Pæjó
....
__________________________________
Vinurinn var með pabba sínum inni í skúr um daginn þar sem þeir voru að smíða. Pabbinn hefur verið mikið í skúrnum undanfarið og eitthvað fannst Vininum pabbi sinn vera sóðalegur:
"Rosalega er mikið drasl hérna... veistu á hvað þetta minnir mig? Þetta minnir mig á herbergið mitt...
....eeeeða kannski ekki alveg..." !!!
(Og þá hefur nú verið miiiiiikið drasl í bílskúrnum ;))
__________________________________

Farin að sofa, ef e-r vill undurblíðan Musso sem vantar smá athygli og ný dekk þá má sá hinn sami hafa samband ;)

Tapað fé?

2008-02-06T23:25:00.000Z

Vinurinn missti tönn um helgina. Tannmissir er nú varla í frásögur færandi lengur hjá drengnum þar sem þetta var tönn nr. 4 sem þarna hvarf.
Já, ég segi hvarf.

Vinurinn fann nefnilega ekki tönnina og var því hálfsúr þegar hann vakti mömmuna árla sunnudagsmorguns og tilkynnti um hvarfið.

Eftir að hafa leitað um allt og velt þessu aðeins fyrir sér þá komst hann að þeirri niðurstöðu að hann hlyti að hafa gleypt tönnina! Hann er búinn að vera aðeins kvefaður og er mikið að ræskja sig og sjúga upp í nefið þessa dagana. Þess vegna var hann alveg handviss um að hann hlyti að hafa sogið svo duglega upp í nefið þá um nóttina... að tönnin hafi hreinlega sogast með horinu niður í maga! Mjög fúlt því tanndísin borgar náttúrulega ekkert fyrir gleypta tönn...

Þetta náttúrulega býður upp á glens og grín af ýmsu tagi:
"passaðu þig að hún bíti þig ekki í rassinn á leiðinni út!" og svoleiðis.

Hehe, við erum fyndið fólk.

Þetta er ágæt saga finnst mér. Henni lýkur samt þannig að mamman var að búa um Vininn kvöldið eftir meint tannát, hristi sængina og þar lá tönnin. Vininum til mikillar gleði. Pabbi hans bauð honum 300-kall fyrir tönnina. Ekki séns. Undir koddann fór hún og Vinurinn varð 100-kalli ríkari daginn eftir.

Eða 200-kalli fátækari... Það fer svona eftir því hvernig á málin er litið.

Mig langar ekkert að skrifa nema smásögur af öðrum. Frá mér fáið þið ekkert.
Ég gæti náttúrulega bullað e-ð um skólann, æfingakennslu eða verkefnavinnu, en hvar er fjörið í því?
Þess vegna ætla ég ekkert að skrifa af mér fyrr en það færist fjör í mig.

Algjört furðuverk

2008-02-04T23:39:00.000Z

Yxi mér skegg myndi ég fara eins að og kjallinn þessa dagana og leyfa því baaaara að vera meðan það er svona hryllilega kalt. Sólinni fannst þetta alveg furðulegt fyrirbæri þar sem hún strauk pabba sínum um vel loðna kjammana í dag og virti frumskóginn fyrir sér. Klóraði aðeins í það, velti höfði hans til í lófa sínum og skoðaði vel.

Hrökk svo skyndilega við og setti upp hissasvipinn:
Pabbi! Skeggið er fast við hárið á þér!!!

Alltaf verður það furðulegra þetta líf :)

Animoto.com

2008-02-01T21:28:00.001Z

Þetta gerði ég á 5 mínútum á Animoto.com. Skoh, það er margt sem maður lærir í skólanum :)

Marengspælingar

2008-01-26T15:47:00.000Z

Ég er á fullu í bakstri í dag. Fjölskylduafmæli á morgun.
Þar sem ég er að þeyta saman egg og sykur í marengs þá rifjaðist upp fyrir mér minnisbrot úr matreiðslunni í Holti.

Þegar hægt er að snúa marengsnum á hvolf án þess að hann detti úr skálinni, þá er hann tilbúinn.

Ég hef aldrei spáð í þessu áður, en liggur ekki beinast við að það er einungis hægt að gera þetta próf í eitt skipti á hverja hræru? Hvað ef hann er barasta ekki tilbúinn?

Vegna þessara vangaveltna er ég nú búin að betrumbæta þetta húsráð:

-Þegar hægt er að snúa marengsnum á hvolf án þess að hann detti úr skálinni, þá er hann annað hvort tilbúinn, eða þú þarft að byrja upp á nýtt!!

Operation desert storm pt. 2

2008-01-24T22:36:00.001Z

Nýtt blogg?

Onei, bara nýtt skemmtiefni vegna gríðarlegrar eftirspurnar :)
Munið þið eftir því þegar þessi gaur kom í fréttunum í haust?

Operation desert storm pt. 1

2008-01-23T19:40:00.000Z

Vegna þess hversu frábæran húmor hann Elli hefur.....
...þá bara varð ég að smella þessu hingað inn!!!

Þetta er tóm snilld, ég varð að horfa á þetta tvisvar :)

Svo fer örugglega að styttast í blogg hérna, bíðið bara :-*

2008-01-16T21:46:00.000Z

Yndislegi, góði og fallegi prinsinn minn er 7 ára í dag!Takk fyrir allar kveðjurnar og símtölin!

Hér var haldið heljarinnar partý í dag. 13 drengir á sykurflippi :)
Annars voru það helst foreldrar afmælisbarnsins sem voru með læti. Við áttum inniblys frá því á áramótum og af því að utan á pakkanum var mynd af þessum sömu blysum ofan á girnilegri tertu, þá var blysunum náttúrulega smellt á afmæliskökuna. Sjö stykkjum takk fyrir takk.

Þegar kveikt var á blysunum brutust út mikil fagnaðarlæti því þetta var mjög flott, því er ekki að neita. En kannski var ekki gert ráð fyrir því að kveikt væri á sjö stykkjum í einu í lokuðu rými!

Á meðan logarnir af blysunum lýstu upp loftið í stofunni og afmælisgestirnir sungu afmælissönginn fór nefnilega reykskynjarinn í gang!?! "Syngið hærra, syngið hærra" æpti ég til að yfirgnæfa vælið. Og þeir sungu, þessar elskur. Héldu fyrir eyrun og sungu hástöfum þar til þeir urðu rauðir í framan. Þá var Tóti búinn að redda stiga og kippa batteríunum úr. Nema hvað þá fór næsti reykskynjari í gang! Þetta var bara fyndið :) Við vitum þá allavega að þessi tæki virka. Veit bara ekki hvað foreldrar strákanna halda þegar þeir segja frá þessu heima hjá sér.
Ég vil taka fram, okkur til málsbóta, að einu leiðbeiningarnar sem fylgdu blysunum voru á pólsku svo við urðum að fara eftir myndinni!

7 ára strákar eru fyndnir.
Einn galaði á mig "Hvað er þetta?!?" og benti á hálfétna jógúrtköku.
"Súkkulaði" segi ég.
"Ojj", svaraði drengsi og skilaði kökunni.
"Hann er í megrun", útskýrði drengurinn við hliðina á honum
"Nöjts! Mér finnst þetta bara vont!"
Svo upphófust miklar umræður við borðið um megranir.
"Mamma mín, hún hefur sko farið í svoleiðis"
!!!

örblogg

2008-01-12T17:16:00.000Z

Fjúff, hér er allt búið að vera ferlega öfugsnúið undanfarna daga og ekki víst að af réttist fyrr en í vor.

Takmarkið eru 15 einingar þessa önnina, og síðasta vika hefur farið í staðlotu og allsherjar námsskipulagningu auk tæknilegra örðugleika. Það er nú bara gaman að svoleiðis.

Ætla nú ekkert að hafa þetta lengra, langaði bara að henda inn línu svona til að sýna fram á lífsmark :)

Nýtt ár, ný tækifæri ekki satt?

2008-01-02T20:58:00.000Z

...
Vonum það alla vega.

Gamla árið var kvatt með pompi og prakt hér á Esjubrautinni. Hingað mætti einvala lið fjölskyldumeðlima með Jonna sprengjusérfræðing í fararbroddi. Eldaður var svínahamborgarahryggur og lambahryggur með tilheyrandi, dýrindis humarsúpa tengdamömmu í forrétt og svo tróðum við í okkur salötum og reyktum og gröfnum silungi fram eftir nóttu.

Alveg eðal. Auðvitað var sprengt af öllum kröftum þrátt fyrir leiðinlegt veður. Vindurinn stóð reyndar þannig að yfir okkur rigndi rakettuprikum og púðurögnum frá öðrum bæjarhlutum...

Skaupið var mjög gott. Allir sammála því?
Við hlógum alla vega að því öllu saman eins og það lagði sig.

Þessir herramenn hér, Neró og Sesar stóðu sig með prýði. Var einhver að tala um að Neró væri stór? Sko, hann er s.s. ekkert stór.

Hér má sjá Sólina og Maron Reyni gæða sér á snakki af innlifun í barnahorninu! Annars var Maron aðallega í sprengjunum.
Sólin var rólegri í þeim efnunum og fylgdist spök með þeim
út um gluggann... í hæfilegri fjarlægð

Björgvin kveikir í blysi. Hann var á yfirsnúningi allt kvöldið og sprengdi af miklum móð.

Krakkarnir skála fyrir nýju ári við ömmu Siggu

Sólin og mamman í banastuði

En alla vega, nóg komið af gömlum myndum. Þetta var í fyrra, nú er komið nýtt ár ;)
Ekkert áramótaheit frekar en venjulega, bara von um að þetta ár slái því síðasta út.

Ég á nú ekki von á öðru enda margt að gerast á árinu:
kjellingin er að komast á fertugsaldurinn (ehemm)
hún stefnir að útskrift á árinu (?aftur?)
og svo er maður náttúrulega alltaf að æfa fyrir Miss fittness 2012 (án gríns, ég held ég hafi fundið vöðva um daginn sem ég hef aldrei séð áður, þetta er allt að ske!)

Hér á bæ er unnið hörðum höndum að því að snúa sólarhringnum aftur við og mér reiknast til að ef mér á að takast að vakna 7 á morgun og vera búin að koma öllum á sinn stað fyrir 8 þá þurfi ég að fara að sofa.....núna.

Því bið ég ykkur vel að lifa,
verið góð við hvert annað og ykkur sjálf.
B

2008!!!

2007-12-31T14:27:00.000Z

Gleðilegt nýtt ár kæru vinir og fjölskylda!!!

Takk fyrir allt liðið, gamalt og gott.
Gangið hægt um gleðinnar dyr, ekki þó á kostnað góðrar skemmtunar :)

Shark Tale

2007-12-29T20:09:00.001Z

Ég hef örugglega verið svona 12 ára þegar ég smakkaði hákarl í fyrsta og næstsíðasta sinn. Á þorrablóti í Holti lét ég vaða á kasúldinn kafloðinn bita og hélt það væri nú varla mikið mál. Sem Vestfirðingur ætti ég nú að geta komið þessu ofan í mig eins og allir hinir.

Það fór nú ekki svo. Aðallega man ég eftir ógeðfelldu bragðinu sem sveið í nef, kok og háls og ætlaði aldrei að fara, svo og undarlegu stinnu áferðinni sem ég get ekki líkt við neitt annað. Svo man ég líka eftir því að það var óvenju löng leiðin á klósettið, sem kom svo í ljós að var upptekið. Úff, hvað ég kúgaðist meðan ég beið eftir því að það losnaði.

Alla vega, þetta var fyrir ótal mörgum árum síðan. Nú á ég son sem myndi éta hákarl í hvert mál væri það í boði. Og mann sem myndi sitja til borðs með drengnum og éta hákarl með hníf og gaffli kæmi sú staða upp. Þeir tveir eiga það til að lauma sér í frystikistuna og sneiða sér vænt stykki sem þeir bera inn í hús og smjatta á fyrir framan okkur mæðgur á meðan við tvær höldum fyrir nefið og hryllum okkur í bak og fyrir.

Nú í kvöld gat ég ekki meir og bað um að fá að smakka herlegheitin. Ef maður vill að börnin sín smakki það sem á borð er borið fyrir þau, er þá ekki lágmark að sýna smá lit sjálfur í þeim efnum?

Það er skemmst frá því að segja að ekkert hafði breyst frá því síðast. Áferðin, sviðinn og bragðið var allt við það sama. Lyktin eins og af innviðum karlaklósetts. Ég stend við fyrri orð mín, þetta er ekki mannamatur. M.a.s. hundurinn vill ekki sjá þetta.

Ég hef samt ekki miklar áhyggjur af því hvaða áhrif þetta hefur á mataruppeldið á heimilinu. Ég smakkaði þetta þó. Það er þó meira en feðgarnir hafa gert þegar ég ber sveppi á borð fyrir þá.

Eins og sveppir eru nú ótrúlega góðir!!

2007-12-27T18:55:00.000Z

Þar kom að því að grámygla hversdagsleikans legðist yfir mann á ný. Það kostaði þvílík átök að vakna til vinnu í morgun, aðalástæðan auðvitað sú að ég var búin að snúa sólarhringnum þannig við að ég gat engan veginn sofnað á skikkanlegum tíma í gær!

Sem betur fer er maður aftur kominn í frí eftir morgundaginn og það alveg fram á hádegi á miðvikudag.

Jólin hafa verið frábær það sem af er, nóg af mat og súkkulaði og jólaboðum. Það eina sem mér finnst vanta er spilakvöld, einhver sem vill spila um helgina?!?

Við Tóti vorum eins og fólkið í VR-auglýsingunni á aðfangadagskvöld ætluðum við sko að lesa frá okkur allt vit eins og venja er. Ég var svo uppgefin að ég komst á bls 22, og þá var ég sofnuð... Þetta er náttúrulega engin frammistaða, það er nú lágmark að lesa eins og eina bók á aðfangadagskvöld...
Krakkarnir hafa nefnilega verið dugleg að vakna snemma í desember, einum of dugleg finnst mér. Vinurinn fór samt gersamlega yfir strikið á aðfaranótt aðfangadags. Ég fór að sofa kl. 2, og hann var kominn kl. 3 til að spyrja hvort það væri kominn dagur... Svo núna er öllu snúið við, þau sofa til 10 á morgnana þar sem það er engin forvitni lengur um það sem er í skónum!!

Aðfangadagur

2007-12-24T15:00:00.001Z

Þá er þetta allt saman að bresta á.

Tréð stendur uppstrílað á stofugólfinu umvafið pakkaflóði, villibráðin er að marinerast inni í ískáp og maltið og appelsínið bíður síns tíma í búrinu. Börnin festa ekki hugann við neitt, rása um húsið og vita ekkert hvað þau eiga af sér að gera. Úti er hundslappadrífa eins og hún gerist best og trjágreinarnar í
garðinum svigna undan hvítum þungum snjó. Ekkert annað virkar eins vel
á jólaskapið :)

Mamman þurfti reyndar að setja í fjórhjóladrifið í morgun og redda jólagjöf á síðustu stundu. Þegar verið var að klára að pakka inn síðustu gjöfunum í gærkvöldi, kom nefnilega í ljós að það sem við höfðum keypt handa Sólinni var ónothæft!

Við höfðum keypt svona í Toys´R´us og ég var ekkert að lesa mikið á kassann, fannst þetta bara sniðugt svona teikniborð til að tengja við sjónvarpið og var handviss um að Sólin yrði alsæl með það. Svo þegar ég var að pakka þessu inn í gær og er að skoða kassann og dást að því hvað ég væri sniðug að finna svona sjónvarpsteikniborð fyrir Sólina mína þá rek ég augun í leiðbeiningar utan á kassanum. Í ljós kom að þetta teikniborð er viðbót við einhverja leikjatölvu sem heitir V tech og ég hef aldrei á ævinni heyrt um. Ég man ekki einu sinni eftir því að hafa séð þessa leikjatölvu í Toys´r´us og ég ætla sko að leita að henni þegar ég fer og skila þessum "tölvuleik" eftir jól.

Ég er auðvitað fegin því að hafa rekið augun í þetta í gær, og sloppið við að svekkja Sólin á þessu. Mér finnst samt glatað að þurfa að finna eitthvað handa henni á síðustu stundu og nú fær hún einhverja gjöf sem keypt var í flýti án mikillar umhugsunar. Fúlt.

Þrátt fyrir svona síðbúið jólastress, þá lítur dagurinn og kvöldið bara vel út hjá okkur.
Á matseðlinum er kvöld er svo innbakaður Camenbert í forrétt, marineruð önd og heiðagæs á steikarsteini í aðalrétt og svo blaut súkkulaðikaka með ís og rjóma í eftirrétt síðar í kvöld. Get varla beðið!

Ykkur öllum óska ég gleðilegra jóla með von um að þið fáið gott að borða og njótið ljóss og friðar með fjölskyldunni í kvöld!!

Jólakveðjur,
Bogga

Blogged with Flock

Lalli Balli og Lúkkúbei

2007-12-21T23:59:00.001Z

Börnin mín eru mögnuð og ekki síst þegar kemur að veikindum.

Sólin er með streptókokka. Ég fór með hana til læknis á miðvikudag út af útbrotum, og hún fékk pensilín gegn streptókokkum í hálsi. Hún varð ekkert veik þannig, og útbrotin eru nánast horfin núna. Hún er s.s. veik, án þess að sýnast veik.

Svo í morgun fékk Vinurinn ælupest. Ældi í allan dag eins og múkki, greyið. Um kvöldmatarleytið fékk hann sér svo tvær grillaðar samlokur með skinku og osti, hámaði í sig melónubita og þambaði nokkur glös af kóki. Orðinn stálsleginn á ný.

Ég þori nú samt ekki annað en að segja 7-9-13 og banka aðeins í borðið.

Þau eru s.s. búin að vera heima í dag. Öðru hverju koma upp rifrildi eins og systkina er vandi. Oftast koma rifrildin áreynslulaust en stundum verða þau uppiskroppa með þrætuefni.
Það hlýtur að hafa gerst áðan þegar Sólin kom hlaupandi til mín: "Mammaaa! Björgvin er að stríða Lalla Balla"
Það getur enginn séð Lalla Balla nema Sólin, en samt er hægt að stríða honum...
Ég fæ stundum undarlegar sögur af Lalla Balla. Hann á víst bróður. Sem btw er álfur. Sólin spurði bróðirinn um daginn hvað hann héti og sá svaraði víst "Álfur"
"Og ég sagði honum sko að það gæti enginn heitið Álfur!"
Svo setti hún hendur á mitti og hristi hausinn eins og hún væri alveg hissa á því hvernig einn ímyndaður álfur gæti látið.

Var ég einhvern tímann búinn að segja frá Lúkkúbei Sepubeibí?
Það var undarlegt tímabil. Sólin var varla orðin talandi þegar hún benti út í loftið og galaði á hann. Eða sagði að hann biði úti og þyrfti að komast inn. Maður þurfti m.a.s. að passa sig á því að setjast ekki á hann. Þá er nú Lalli Balli betri finnst mér, hann er þó ekki að þvælast fyrir manni!

Jæja, farin að súkkulaðihúða Sörurnar mínar. Þetta er örugglega í fyrsta sinn sem mér tekst að fullklára þær á einu kvöldi! Kannski af því ég er "bara" með tvöfalda uppskrift núna en ekki fjórfalda ;)
Hófsemi er dyggð!!

Jesús Kr. Jósefsson

2007-12-14T22:51:00.000Z

Jæja, þá má jólaskapið koma.
Baggalútur búinn að hleypa jólalaginu 2007 af stokkunum, vúhú!

Jól á Kanarí

Annars er aðventulagið líka í lagi:

Jólafílingur

Hér er hægt að hlusta á fleiri lög með þessum snillingum. Tóti vill Föndurstund. Ég vil frekar fá Söguna af jesúsi. Já, ég kemst bara í réttu stemninguna við það lag held ég. Textinn tær snilld og Jesús Kr. Jósefsson alveg að gera sig bara held ég. Gamlárspartý kemur manni svo náttúrulega í réttu stemninguna líka.

Já, það er að koma... alveg að koma...

úff, neibb, ekkert jólaskap.

Kannski á morgun. Brjálað að gera þá, jólaball, syngja með kórnum og jólahlaðborð í þokkabót.

Eitt alveg ótengt þessu, þetta hefði ég viljað heyra í beinni!!! Átsj

Sleðaferð

2007-12-09T12:52:00.001Z

Vorum að koma úr dásamlegri fjallaferð. Veðrið alveg hreint geggjað, stillt og frost. Snjór yfir öllu, ekkert mikið en samt nóg til að renna nokkrar ferðir. Það er ekki laust við að það læðist að manni smá jólaskap!?!

Svo má ég til með að minnast á afmælisbarn dagsins. Ágústa mín, til hamingju með daginn mín kæra!!

Jólafrííí

2007-12-07T23:47:00.000Z

Mikið var að þessi vika kláraðist! Búin að bíða lengi eftir því að henni ljúki.

Krakkarnir komu heim á miðvikudaginn og höfðu frá svo ótrúlega miklu að segja að þau töluðu stanslaust þar til þau sofnuðu. Afi þeirra og amma urðu því örugglega fegin að komast heim til að hvíla eyrun aðeins... Ferðin var þvílíkt ævintýri fyrir þeim og ég á eflaust eftir að heyra sögur svona eitthvað fram á nýárið. Dröfn er nýja ædolið þeirra, og Sigrún Lóa, Magnús og Geiri eru líka hrikalega sniðug eitthvað. Svo hittu þau Kristínu og Önnu Magnýju í Tívolí og það voru víst fagnaðarfundir þegar þær sómafrænkur hittust á ný.
Allir sáttir með þessa ferð, bæði börnin og við sem nutum þess að vera ein heima í heila v-i-k-u!

Dagurinn í dag byrjaði ekki vel. Fyrst vaknaði ég með ljótuna. Ferlegt. Þar að auki átti ég ekki góðan hárdag. OG ég fór í próf. Var allt of lengi í prófinu svo ég náði ekki nema lágmarksmeðferð á ljótuna áður en ég rauk í vinnuna. Ferlegt.

Það sem er ekki ferlegt við daginn er að það er ekki nema sjöundi des og skólinn búinn! Jahér.
Í Háskólanum var maður alltaf í prófum fram yfir 20. svo þetta er bara draumur fyrir mér.

Jább, nú taka við ljúfir dagar friðsældar og gleði. Ég á bara nánast ekkert eftir að gera fyrir jól. Af því ég ætla ekkert að gera meira en venjulega :) Er alls ekki vön því að standa á haus í þrifum eða þvílíku veseni bara af því það koma jól. Jú, jú, skrifa á nokkur jólakort, hvað er það? Kannski baka eitthvað, en bara ef mig langar til þess. Ætli það endi ekki með Sörum bara? Jú, ég held það: af því mig langar til þess.

Annars er stefnt á heimsókn til mömmu á morgun og jafnvel sleðaferð í Akrafjall á sunnudaginn, hver veit.
Alveg hreint dýrindis helgi framundan held ég, með tilheyrandi huggulegheitum.
Ahhhh

Að lokum, er þessi hér ekki að grínast? Þetta bara getur ekki verið í lagi! Ég hélt fyrst að hún væri drukkin, eða þroskaheft. Nei, það kom í ljós að hún er Bandaríkjamaður eins og þeir gerast bestir!

örstutt

2007-12-06T19:22:00.000Z

Síðasta kvöld fyrir próf, börnin komin heim.
Eftir morgundaginn verður allt eðlilegt á ný.

Skrifa meira þá.
B

Sólaróður

2007-12-02T21:30:00.001Z

Í sumar skrifaði ég nokkur orð um hvernig okkur myndi hefnast fyrir þetta yndislega sumar sem við fengum hér á Fróni:

-16. júlí 2007-
Ég vaknaði viti mínu fjær af gleði í morgun.

Ha! Sól aftur??

Svo hló ég dátt og sló mér á lær, en ótrúlega skemmtilegt...eða hvað?

Er ég sú eina sem er að velta því fyrir sér hvað gæti búið að baki þessu veðurundri? Þessu samliggjandi sólskini sem fær Íslendinga til að brosa, fækka fötum og gera klikkaða hluti? Er mögulegt að á þessu skeri geti verið biluð blíða í 6 vikur án afleiðinga?

Ég held að annað af tvennu gerist í framhaldinu af þessum ofurskammti sólar:
1) Hér verður svartasti og versti vetur sem hugsast getur, arfavitlaust ævarandi myrkur hylur okkur frá október fram í mars svo allir þeir sem náðu ekki sólinni í sumarfríinu sínu eiga bágt með að halda hann út.
2) Hér verða náttúruhamfarir: eldgos og jarðskjálftar út í eitt sem umturna lífinu eins og við þekkjum það.

Ég er ekki bölsýnismannneskja heldur raunsæ. Mín kenning er sú að á undan hverri óbærilegri upplifun hefur alltaf verið yndislegur tími sem maður minnist með sól í hjarta og sinni. Því fæ ég alltaf hnút í hjartað þegar eitthvað gott verður á leið minni, hugsa: ókei, hvað er nú í gangi, hvað gerist næst?

Alla vega, 4 dagar í sumarfrí.
Það spáir rigningu.

Was I right or was I right?

Ef ég trúði ekki statt og stöðugt á þá hugmynd að sólin býr innra með mér, þá myndi ég hreinlega ekki nenna að vakna á morgun :)

Munið að veður er afstætt hugtak, ef maður bara dregur fyrir gluggana, kveikir á kertum og reynir af fremsta megni að hafa það huggulegt þá er lífið hreinlega ekki svo slæmt. Svo þarf bara að þrauka öööörlítið lengur, það er sól og sumarylur handan við hornið.

Sól úti,
sól inni,
sól í hjarta,
sól í sinni,
sól í sálu minni.

Barnalán

2007-11-28T18:25:00.002Z

Það er stundum erfitt að átta sig á tilfinningum.
Maður er kannski viti sínu fjær, en ekki alveg viss hvort það er vegna óstjórnlegrar gleði, tilhlökkunar, kvíða eða hvað.

Ég veit alla vega að ég er viti mínu fjær.

Eins og er, þá held ég að tillhlökkun búi innra með mér því ég tel niður stundirnar þar til ég verð barnlaus á ný (21,5 eins og er). Ómæ ómæ, heil vika bara fyrir mig!!! Jú, jú, Tóti verður reyndar hérna líka því mamma hans vildi ekki hafa hann neitt með og ég skil hana ósköp vel. Neibb, þau sómahjónin tengdaforeldrar mínir ætla einungis að hirða af mér börnin og ferja þau til Danmerkur í viku.

Að hugsa sér, ég get vaknað á morgnana og þarf bara að hugsa um sjálfa mig! Ég get verið fyrst á klóið og þarf ekki að skeina tvo rassa áður en kemur að mér. Engin skapofsaköst morgunfúlra barna og rifrildi um fötin sem á að fara í (hei, ef það er ekki bleikt og ef það er ekki pils þá er það bara glatað!)

Ég get farið hvert sem ég vil eftir vinnu, í ræktina, göngutúr, fjallgöngu eða uppí sófa með bók og kertaljós.

Ef ég þarf að skreppa eitthvað, þá bara fer ég. Ekkert að athuga hvort einhver þurfi á klóið, hvort einhver sé svangur eða þyrstur, koma öllum í föt og troða þeim röflandi í bílinn.

Ég þarf ekkert að vera að elda, borða bara þegar ég er svöng. Og þegar ég er búin að borða get ég farið aftur upp sófa með bókina mína, ekkert fjöldabað, engin kvöldsaga, ekkert að sussa á óþekk kvikindi sem ekki vilja sofa.

Ég veit, hljómar eins og útópía hverrar úrvinda konu.

Eeeen, eins og ég sagði, það er stundum erfitt að átta sig á tilfinningum.

Ég hugsa nefnilega líka til þess að þurfa að sofa í sex nætur án þess að finna ylinn af litlum kroppum sitthvoru megin við mig, án þess að vera vakin með blíðri andfýlu í morgunsárið og mjúku hlýju knúsi í kjölfarið. Ég fæ ekki að fara inn til þeirra á kvöldin og horfa á þau sofa, strjúka þau og kyssa fyrir nóttina. Ég fæ ekki þessa stund sem við eyðum í mömmuholu eftir baðið með knúsi, kitli og innilegum hlátri sem hittir mig beint í hjartastað.

Og þegar ég hugsa um þetta lítur dæmið nú öðruvísi út.

Þau eru ekki enn farin (21,2!) en ég sem samt farin að telja niður dagana þar til þau koma heim.

Blogged with Flock

Raunir aðþrengdrar eiginkonu

2007-11-25T21:47:00.001Z

Ég er vön því að redda mér, gera bara hlutina sjálf.

Þess vegna dreif ég mig í drullugallann í síðustu viku þegar óhemju vond lykt gaus upp inni á baðherbergi. Grasekkjan ég var búin að útiloka óhreinatauskörfuna með því að taka hana út af baðinu, en fnykurinn hvarf ekki við það.

Þannig að ég fór niður á fjórar, með latexhanska á höndunum, plast undir mér og vasaljós í hönd. Reif sökkulinn af baðinnréttingunni og kafaði upp að olnbogum (ath. ath. vestfirskar ýkjur ) í niðurfall sem þar er staðsett. Þreifaði mig í gegnum bunka af hárhnyklum og grænan slímkenndan viðbjóð sem ég kann ekki nánari skýringar á. Hreinsaði vatnslásinn og skrúbbaði græna gumsið af yfirfallinu. Lyktin var slæm en ég var ánægð með útkomuna. Handviss um að hafa komist fyrir áframhaldandi fnyk gekk ég frá eftir mig og fór sátt í háttinn.

Næsta morgun var lyktin komin aftur, verri en nokkru sinni fyrr. Svona úldin skólpkennd fýla sem sveið nefið við hvern andardrátt. Ég var ákveðin í því að hætta ekki lífi mínu og limum frekar í þessu stríði og hafði bara lokað inn á bað og gluggann galopinn. Meðan þess var beðið að húsbóndi heimilisins sneri heim úr útlegð héldum við hin bara niðri í okkur andanum meðan tennur voru kraftburstaðar og allra nauðsynlegustu athöfnum sinnt þarna inni.

Svo birtist handlagni heimilsfaðirinn. Sá sem allt getur og kann.

Hann skundaði inn á bað.... (viðkvæmum er bent á að lesa ekki lengra...)

... og teygði hönd sína upp í gegnum loftadós sem staðsett er fyrir miðju baðherbergisloftinu. Hann rámaði nefnilega í að hafa sett músagildru þangað fyrir þónokkuð löngu síðan!!! Tvennt var greinilegt: gildran hafði skilað ágætis árangri og það fyrir lööööööngu síðan.

Ég sver það, mér sýndist drjúpa úr vel kæstu hræinu þegar hann hljóp með gildruna í gegnum húsið og út.

Ilmkertið fær að loga í nótt ef ég fæ að ráða.

Góða nótt kæra fólk, vonandi sofið þið rótt múhahahahaha!!!